تأثیر آموزش زودهنگام بر عملکرد و یادداری تکلیف توالی حرکتی: شواهدی از دورههای حساس یادگیری حرکتی
نویسندگان
1 استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جامع شوشتر، شوشتر، ایران
doi
10.22059/japr.2020.298249.643445چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش زودهنگام بر عملکرد و یادداری تکلیف توالی حرکتی بود. پژوهش حاضر بهلحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر گردآوری دادهها، نیمهآزمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان و خدمه دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز در نیم سال دوم 1397 بودند که از بین آنها به روش نمونهگیری هدفمند و در دسترس، 36 آزمودنی پسر راست دست، دامنه سنی 18 تا 27 سال، سالم از نظر سیستم عصبی (فاقد بیماریهای نورولوژیک) انتخاب و در سه گروه 12 نفری آموزش زودهنگام، دیرهنگام و گواه گمارده شدند. در این مطالعه، برای گردآوری اطلاعات و ارزیابی نمونهها از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ)، آزمون مختصر وضعیت روانی- شناختی (MMSE)، مقیاس کلی ارزیابی تمرین و تجربه کار با موسیقی، رایانه و تایپ (GIMTRE) و نرمافزار تکلیف ارائه محرکهای متوالی (SRTT) استفاده شد. در این پژوهش، کل مداخله شامل دو فاز (اکتساب و یادداری) و 10 مرحله پاسخ بود که طی آنها نتایج عملکرد گروهها با هم مقایسه شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی، آزمون شاپیرو- ویلک، t همبسته و تحلیل واریانس دوراهه و یکراهه استفاده شد. در مرحله اکتساب، در دو مؤلفه زمان و دقت پاسخ، در تمام بلوکهای حرکتی بین گروههای آزمودنی تفاوت معناداری وجود داشت و این تفاوت، بهنفع گروه آموزش زودهنگام بوده است. در آزمون یادداری نیز، این تفاوت بین گروهها مشهود بود و گروه آموزش زودهنگام سریعتر و دقیقتر از دیگر گروهها به محرکها پاسخ دادند. این یافتهها از احتمال نوعی دوره حساس در دوران کودکی و غنیتر کردن آموزش حرکتی از طریق تمرین و تجربه، جهت بهبود عملکرد حرکتی را در مراحل بعدی زندگی حمایت میکند.