فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی مدل ساختاری تأثیر عزت‌نفس، خودشئ‌انگاری و طرحواره‌های ظاهر  بر سبک انتخاب لباس بود. روش پژوهش، کاربردی و از نوع پژوهش­های پیش‌بین بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول‌به‌تحصیل در دانشگاه‌های سپاهان شهر اصفهان در سال تحصیلی 99-1398 بود. از بین این افراد 192 دانشجوی دختر به‌طور در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های کارکردهای لباس پوشیدن (FC)، عزت‌نفس (SE)، طرحواره های مربوط به ظاهر (ASI)، مقیاس باورها و رفتارهای خودشئ‌انگاری (SOBBS) و پرسشنامه اطلاعات زمینه‌ای پاسخ دادند. نتایج معادلات ساختاری نشان دادکه عزت‌نفس و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی)، می‌توانند کارکردهای لباس پوشیدن را تحت‌تأثیر قرار دهند، به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش‌بینی می‌کنند. عزت‌نفس بیشترین تأثیر را بر کارکرد «مد بودن» دارد، همچنین می­تواند خودشئ­انگاری (بدن به‌عنوان به خود) را به‌صورت منفی پیش‌بینی کند. خودشئ­انگاری (بدن به‌‌عنوان به خود) نیز، می­تواند به‌طور غیرمستقیم (با نقش واسطه‌ای«طرحواره خودارزیابی») همه کارکردهای لباس پوشیدن را پیش‌بینی کند. به‌طوری که فردیت، امنیت و «مد بودن» را به‌صورت مثبت و استتار را به‌صورت منفی پیش­بینی می­کند. خودشئ‌انگاری (بدن به‌عنوان به خود) و طرحواره­های ظاهر (خودارزیابی) در رابطه بین عزت‌نفس و کارکردهای لباس پوشیدن نقش واسطه‌ای دارند.