اثربخشی یادگیری مستقل بر پیشرفت‌ تحصیلی، خودکارآمدی‌‌ تحصیلی و اضطراب‌ امتحان دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد ،ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد ،ایران.

doi
10.22059/japr.2020.297861.643438
چکیده

هدف از پژوهش بررسی اثربخشی یادگیری‌ مستقل بر پیشرفت تحصیلی، خودکارآمدی ‌تحصیلی و اضطراب‌ امتحان دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان بود. روش پژوهش از نوع کاربردی در دسته پژوهش‌های نیمه‌تجربی به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را دانش‌آموزان دختر پایه هفتم شهر اصفهان در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل می‌دادند. به‌منظور انتخاب نمونه از بین مدارس ناحیه‌ 5 اصفهان دو مدرسه و از بین این مدارس30 دانش‌آموز براساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین‌ شدند‌. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از معدل‌تحصیلی و ریز‌نمرات (ریاضی، علوم، فارسی و تعلیمات اجتماعی)‌، پرسشنامه‌های خودکارآمدی‌تحصیلی (ASES) و اضطراب امتحان (TAI) استفاده شد. همچنین از پرسشنامه‌های انگیزه پیشرفت (A.M.T) و آزمون هوش ماتریس‌های پیشرفته ‌ریون (APM)،‌ هم به‌منظور سنجش دو متغیر کنترل انگیزه‌ پیشرفت و بهره‌‌هوشی در مرحله‌ پیش‌آزمون استفاده شد. آزمودنی‌های گروه‌ آزمایش طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش یادگیری‌ مستقل- براساس راهنمای پرورش یادگیری مستقل ی هاروی و چیکی وولف (1392)- را دریافت کردند، ولی گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 23-SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس (مانکوا) نشان داد که آموزش یادگیری مستقل بر پیشرفت تحصیلی (‌معدل و ریزنمرات علوم، فارسی و تعلیمات اجتماعی) و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر معنا‌دار داشته است، ولی بر اضطراب امتحان و نمره ‌ریاضی دانش‌آموزان تأثیر معنا‌دار نداشته است. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش یادگیری مستقل، می‌تواند در بهبود پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان مؤثر باشد.