پیش‌بینی رضایت جنسی و تعهد زناشویی براساس دین‌داری و صمیمیت زناشویی دانشجویان متأهل دانشگاه تهران

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران

2 استادیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2020.303757.643536
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، پیش­ بینی رضایت جنسی و تعهد زناشویی براساس دینداری و صمیمیت بین زوجین بود. طرح این مطالعه، همبستگی از نوع بنیادی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان متأهل ساکن خوابگاه دانشگاه تهران در سال 1397 بود. حجم نمونه 158 نفر از زوجین دانشجوی متأهل دانشگاه تهران ساکن خوابگاه بودند که به روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شدند. داده­های این پژوهش توسط پرسشنامه­های رضایت جنسی (ISS)، تعهد زناشویی (DCI)، سنجش نگرش مذهبی (ARA) و صمیمیت زوجین (AIC) که روایی و پایایی آن­ها تأیید شده است، جمع­آوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از روش­های آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون) از نرم افزار 24-SPSS استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که 35 درصد از رضایت جنسی توسط دینداری و صمیمیت زناشویی قابل پیش­بینی است و همچنین دینداری و صمیمیت زناشویی قادر به پیش­بینی 43 درصدی از تعهد زناشویی می­باشند. نتایج تحقیق نشان داد که دینداری و صمیمت زناشویی بر رضایت جنسی و تعهد زناشویی تأثیر مثبت دارد و با تقویت دین­داری و صمیمیت زناشویی، می­توان میزان رضایت جنسی و تعهد زناشویی را در زوجین افزایش داد.