نقش واسطهای پریشانی روانشناختی، راهبرد ارزیابی مجدد تنظیم هیجان و راهبرد سرکوبگری تنظیم هیجان در رابطه خشونت خانگی و عملکردهای شناختی در زنان قربانی خشونت
نویسندگان
1 گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2020.298620.643456چکیده
پژوهش حاضر، با هدف ارائه مدلی برای رابطه خشونت خانگی و عملکردهای شناختی، با بررسی نقش واسطهای پریشانی روانشناختی و راهبردهای تنظیم هیجان در زنان قربانی خشونت، و با روش تحلیل مسیر انجام گرفت. جامعه آماری شامل زنان قربانی خشونت مراجعهکننده به واحدهای مختلف پزشکی قانونی شهر تهران در سال 97 است. نمونه پژوهش، 200 نفر از زنان مراجعهکننده به این مراکز بودند که به شیوه نمونهگیری هدفمند، باتوجه به معیارهای ورود و خروج و پس از اخذ رضایت از آنها انتخاب شدند . باتوجه به بررسی روابط متغیرهای پژوهش در یک نمونه از زنان قربانی خشونت خانگی، روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است.. ابزار مورد استفاده در پژوهش، شامل پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان ERQ (گراس و جان، 2003)، پرسشنامه خشونت خانوادگی پورنقاش تهرانی (۱۳۸۳)، مقیاس ارزیابی شناختی مونترال (۲۰۰۵)(MoCA) ، و پرسشنامه فرم کوتاه افسردگی، اضطراب و استرس داس (DASS-21) (1995) بود. نتایج پژوهش نشان داد که مدل تجربی اصلاحشده دارای شاخصهای برازش مطلوب است و خشونت خانگی اثر مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد شناختی دارد. علاوه براین، پریشانی روانشناختی، راهبرد ارزیابی مجدد تنظیم هیجان و راهبرد سرکوبی تنظیم هیجان در رابطه خشونت خانگی و عملکرد شناختی نقش واسطهای دارند.