سیاست جنایی پیشگیرانه ایران و انگلستان در برابر جرایم علیه حیات وحش
نویسندگان
1 دانشجو دکترا حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.
2 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران
doi
10.22034/jccj.2023.419645.1403چکیده
جرایم علیه حیات وحش یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی در عصر حاضر است و مبارزه با آن باید در پرتو پیمایش تطبیقی سیاستهای جنایی گوناگون همواره روزآمد شود. در همین راستا، هدف مقاله حاضر بررسی مهمترین رویکردهای سیاست جنایی پیشگیرانه ایران و انگلستان در برابر جرایم علیه حیات وحش است. مقاله پیشرو توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانهای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته است. در مقاله حاضر بر دو نوع سیاست پیشگیری موقعیتمدار و پیشگیری اجتماعی تمرکز شده است. یافتهها بر این امر دلالت دارد که در حقوق ایران و هم در حقوق انگلیس، استقرار یگانهای حفاظت از حیاط وحش و محیطبان مهمترین روش پیشگیری موقعیتمدار است. همچنین ایجاد آگاهی و فرهنگسازی مهمترین روش پیشگیری اجتماعی است. با وجود این، چالشهایی چون دگردیسیهای گوناگون در قلمرو جرایم علیه حیات وحش یقهسفیدی شدن آن در برابر این پاسخها به چشم میخورد. توانمندسازی جوامع محلی و استفاده از ظرفیتهای نهادهای ارفاقی کیفری به برونرفت از این چالشها منجر میشود. این پژوهش دریافته است که جهانیشدن فرهنگ پیشگیری از جرم، فرصتهای نوین و منـاسبی را برای بارورسازی پاسخهایکنشی ایران و انگلستان در برابر جرایم علیه حیات وحش پدیدار ساخته است که از این دیدگاه سیاست جنایی انگلستان به دلیل گستردهنگری خودبرتری آشکاری در پاسخدهیکنشی به جرایم پیشگفته در مقایسه با سیاست جنایی ایران دارد.