اثربخشی تمرینات حرکتی ریتمیک بر کارکردهای اجرایی، در مؤلفه‌های بازداری رفتاری و حافظه فعال کودکان پسر اوتیستیک با عملکرد بالا

نویسندگان

1 استادیار، روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دنشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشدروانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2020.293911.643391
چکیده

عملکرد بالا انجام شد. روش پژوهش براساس هدف کاربردی و بر اساس گرد آوری اطلاعات، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش نیز شامل 38 کودک اوتیستیک، در دامنه سنی 8 تا12 سال، مراکز درمانی استان مرکزی است. 20 کودک پسر اوتیستیک با عملکرد بالا، از مرکز درمانی انجمن خیریه اُتیسم رضوان استان مرکزی در سال 1397 با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و براساس  پرسش‌نامه سنجش دامنه اختلال طیف اوتیسم (ASSQ)،  به‌عنوان حجم نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش (10نفر) و کنترل (10نفر)، به‌شیوه تصادفی گمارش شدند. ابتدا هردو گروه توسط آزمون قلب‌ها و گل‌ها (THF)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسه 45 دقیقه‌ای در طول 6 هفته، تمرین‌های حرکتی ریتمیک را توسط دو مربی دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.  یافته‌های پژوهش نشان داد که تمرینات حرکتی ریتمیک، موجب بهبود کارکردهای اجرایی در مؤلفه‌های بازداری رفتاری و حافطه فعال کودکان اوتیستیک با عملکرد بالا می‌شود. بنابراین، پیشنهاد می‌شود از این تمرینات برای بهبود کارکردهای اجرایی کودکان اوتیستیک با عملکرد بالا، در مؤلفه‌های بازداری رفتاری و حافظه فعال استفاده شود.