خشونت علیه کودکان کار از منظر بزهدیدهشناسی حمایتی با مداقه در رویکرد اسناد بینالمللی و حقوق کیفری ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 استادیار، گروه حقوق، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.444664.1499چکیده
کودکان کار از اقشار آسیبپذیری هستند که بیشتر از سایر کودکان در معرض خشونت قرار دارند، لذا نیازمند بزهدیدهشناسی حمایتی هستند. هدف مقاله حاضر بررسی این سؤال مهم است که سازوکارهای حمایتی حقوقی کیفری ایران و اسناد بینالمللی در حمایت از کودکان کار در پرتو بزهدیدهشناسی حمایتی چیست؟ این مقاله نظری بوده و با استفاده از روش تحلیلی ـ توصیفی و بهصورت کتابخانه یا به بررسی سؤال مورد اشاره پرداخته است. یافتهها بر این امر دلالت دارد که قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در مرحله کشف جرم و تحقیقات مقدماتی حقوق قابل توجهی را برای بزهدیدگان پیشبینی نموده است، اما در این مرحله حمایت افتراقی خاصی برای کودکان و نوجوانان بزهدیده پیشبینی نشده است و قانونگذار بهطور کلی بزهدیدگان (بزرگسالان، کودکان) را مورد حمایت قرار داده است. در مرحله رسیدگی و صدور حکم نیز حمایتهای حقوقی ویژه برای اطفال در قوانین جزایی ایران مقرر نشده است. در این زمینه خلأ بزرگی برای حمایت از کودکان آزاردیده در فرایند کیفری مشاهده میگردد. کودکان بهدلیل وضعیت و موقعیت خاص آسیبپذیری که دارند، ممکن است درنتیجه حضور در دادگاه و در مرحله سؤالات متقابل و مواجهه با متهم و نیز یادآوری خاطرات گذشته، در معرض آسیبهای روانی و عاطفی قرار گیرند، لذا باید تا حد ممکن روشهای خاص برای ممانعت از تماس مستقیم آنها با دستگاه قضایی در نظر گرفت. استفاده از روش ضبط اظهارات کودکان آزاردیده و یا دوربینهای مداربسته در این زمینه بسیار راهگشا است.
