رشد صنعتی ایران و تاثیرپذیری آن از پیچیدگی صادرات

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد دهاقان دانشگاه آزاداسلامی، دهاقان، ایران

2 دانشیار، اقتصاد بین‌الملل، دانشکده مدیریت و حسابداری، گروه اقتصاد و مدیریت، واح مبارکه ، دانشگاه ازاد اسلامی، مبارکه، ایران

3 استاد یار، گروه اقتصاد ، واحد خمینی شهرف دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، اصفهان، ایران

doi
10.22034/ijts.2021.246737
چکیده

هدف این مطالعه بررسی رابطه پیچیدگی صادرات و نرخ رشد صنایع کارخانه‌ای ایران است. به این منظور، از شاخص پیچیدگی صادرات و سایر متغیرهای کنترلی رشد نظیر نرخ ارز واقعی، شاخص تشکیل سرمایه و تعداد شاغلین با تحصیلات دانشگاهی به تفکیک کدهای دو رقمی آیسیک و طی دوره زمانی 2016-2004 نیز استفاده شده است. نتایج حاصل از تخمین مدل به روش پنل دیتا و با استفاده از روش حداقل مربعات تعمیم‌یافته (EGLS)و حداقل مربعات کاملاً اصلاح شده (FMOLS)، نشان‌دهنده اثر مثبت و معنادار متغیر پیچیدگی صادرات بر رشد صنعتی ایران است. پیشنهاد می‌شود برای دست‌یابی به رشد صنعتی بالا، مشوق‌ها و سیاست‌های حمایتی بنحوی تنظیم و اجرا شود که منجر به تغییر تدریجی ساختار تولید صنعتی به‌طوریکه فعالیت‌های دارای محصولات پیچیده‌تر جایگزین فعالیت‌های دارای پیچیدگی پایین صادراتی شود.