اثر متقابل فراوانی منابع طبیعی از طریق شاخص حکمرانی و مهاجرت نخبگان بر پیچیدگی اقتصادی در کشورهای منتخب نفتی
نویسندگان
1 استاد گروه اقتصاد دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، ایران
2 کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
doi
10.22034/ijts.2021.246741چکیده
در اقتصاد معاصر از دانش بهعنوان عامل اصلی تولید یاد میشود. برای اندازهگیری میزان دانش بهکار رفته در تولیدات یک کشور شاخصهای مختلفی وجود دارد. یکی از این شاخصها، شاخص پیچیدگیاقتصادی1[1] است. باتوجه به اثر پیچیدگیاقتصادی بر رشد و توسعه و میزان رقابتپذیری و قدرت چانهزنی از یک سو و شکاف قابلتوجه شاخص پیچیدگیاقتصادی بین کشورهای منتخب نفتی با کشورهای توسعه یافته از سوی دیگر نیاز به بررسی علمی عوامل تعیینکننده پیچیدگیاقتصادی در راستای تبدیل ثروتهای تجدیدناپذیر به ثروتهای تجدیدپذیر در کشورهای منتخب نفتی ضروری است. مطالعه حاضر با استفاده از روش گشتاورهایتعمیمیافته(GMM2[2]) به بررسی تأثیر متقابل فراوانی منابعطبیعی از طریق شاخص حکمرانی و مهاجرت نخبگان بر پیچیدگی اقتصادی در کشورهای برگزیده نفتی طی دوره 2016- 2007 پرداخته است. یافتههای مطالعه حاکی از آنست که فراوانی منابع طبیعی از کانال حکمرانی اثر مثبت و معنادار و مهاجرت نخبگان اثر منفی و معنادار با پیچیدگیاقتصادی در کشورهای برگزیده نفتی دارند. علاوه بر این یافتههای تحقیق نشان میدهد، شاخص ریسک سیاسی اثر منفی و معنادار بر پیچیدگیاقتصادی داشتهاست و اثر متقابل نوآوری و حقوق مالکیتفکری بر پیچیدگیاقتصادی در کشورهای منتخب نفتی مثبت و معنادار بودهاست. [1]1. Economic Complexity Index [2]2. Generalized Moment of Method