تأثیر هشت هفته تمرین ایروبیک بر علائم خودآزاری دختران نوجوان شهرکرج

نویسندگان

1 استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی کرج، کرج، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی کرج، کرج، ایران

3 دانشجوی روانشناسی ورزشی، دانشگاه آزاد کرج، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

doi
10.22059/japr.2020.287526.643338
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین ایروبیک برعلائم خودآزاری دختران نوجوان  است. روش تحقیق حاضر با ماهیت کاربردی است و از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل می باشد که داده های آن به‌صورت میدانی جمع‌آوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش‌آموزان نوجوان دختر پایه نهم شهر کرج در نیمه اول سال 1397 است.  از میان آن‌ها 30 دانش‌آموز دارای علائم خودآزاری بالا و سابقه خودآزاری (با همکاری محقق، مشاوران و معلمان مدارس) از 3 مدرسه منتخب یکی از شهرهای استان، به‌صورت نمونه در دسترس و هدفمند انتخاب شده و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. در این مطالعه از برگه اطلاعات شخصی و سیاهه 22 گویه‌ای آسیب به خود "شی" (SHI) به‌عنوان ابزار استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه یک ساعت، مطابق پروتکل تمرین‌های هوازی، تحت تمرین قرار گرفت. نتایج تجزیه‌وتحلیل واریانس 2عاملی نشان داد، هشت هفته ورزش ایروبیک بر میزان خودآزاری دختران نوجوان تأثیر معنا‌داری ندارد (153/0=p)، اما به کاهش  معنا‌دار دفعات خودآزاری دختران نوجوان منجر شد (010/0=p). بنابراین نتیجه می‌گیریم، برای پیشگیری و کاهش دفعات خودآزاری دانش‌آموزان دختر نوجوان می‌توان از تمرین‌های هوازی استفاده‌ کرد.