مطالعه پدیدارشناختی مدرسه طبیعت و پیامدهای آن در رشد عاطفی و اجتماعی کودکان
نویسندگان
1 استاد یار گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره دانشگاه تهران ، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد آموزش محیط زییست، دانشگاه تهران ، تهران، ایران
3 دکتری روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2020.258514.642856چکیده
هدف از پژوهش حاضر، شناسایی پیامدهای عاطفی و اجتماعی مدرسه طبیعت بود. این پژوهش در رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی موردی انجام پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل والدین مدرسه طبیعت کاوی کنج مشهد (57 نفر) بود که به روش انتخاب هدفمند و بر پایه اصل اشباع برگزیده شدند. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته با پرسشهای باز و استاندارد شده بود و دادهها مطابق با رویکرد نظریه زمینهای استراس و گلاسر تحلیل و طبقهبندی شد. یافتههانشانگر پیامدهای مثبت تجربه آموزشی در مدرسه طبیعت در دو بُعد عاطفی و اجتماعی بود. بُعد عاطفی چهار مقوله چگونگی بروز و مهار عواطف (ترس و خشم)،شناخت عاطفی (خودآگاهی عاطفی، توجه به احساسات دیگران)، علاقه و ارزش برای خود (اعتماد به خود، خودبسندگی و استقلال) و علاقه و ارزش برای طبیعت را شامل گردید و در بُعد اجتماعی، سه مقوله چگونگی تعامل با دیگران، حل مسائل اجتماعی (مسؤولیتپذیری و قانونپذیری) و بازی و کنشگری (کاهش گرایش به تلویزیون و بازیهای رایانهای، بازی در طبیعت و تنوع در بازی) حاصل آمد. نتیجه پژوهش نشانگر پیامد مطلوب مدرسه طبیعت در توجه به دنیای درونی کودک و ایجاد فرصت یادگیری اجتماعی برای آنها بود. بر این اساس میتواند بهعنوان راهبرد آموزشی کارآمد جهت تسهیل رشد عاطفی و اجتماعی مورد استفاده واقع گردد.
