مطالعه برهمکنش سطوح اکسین و سیتوکینین بر صفات مورفولوژیک و مؤلفههای عملکردی ارقام لوبیا چشمبلبلی (Vigna unguiculata L.)
نویسندگان
1 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده سبزی و صیفی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی صفی آباد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، دزفول، ایران
3 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
5 گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22067/ijpr.2026.95948.1120چکیده
لوبیا چشمبلبلی (Vigna unguiculata L.) یکی از مهمترین حبوبات در مناطق نیمهخشک است که بهدلیل تثبیت نیتروژن در خاک و درصد بالای پروتئین دانه، در کشاورزی پایدار و رژیم غذایی دارای اهمیت زیادی میباشد. این مطالعه بهمنظور بررسی اثر هورمونهای گیاهی اکسین و سیتوکینین بر عملکرد، اجزای عملکرد و خصوصیات زایشی ارقام مختلف لوبیا چشمبلبلی، بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال زراعی 1400و1401 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد شهرستان دزفول اجرا شد. در این تحقیق سه واریته مشهد، محلی و عربی لوبیا چشمبلبلی بهعنوان عاملهای اصلی و سطوح مختلف هورمونهای اکسین شامل شاهد (عدم مصرف)، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلیگرم در لیتر و سیتوکینین شامل شاهد (عدم مصرف)، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلیگرم در لیتر بهعنوان عاملهای فرعی در نظر گرفته شدند. بهطورکلی، نتایج نشان داد که ترکیب تیماری ۴۰۰ میلیگرم در لیتر اکسین و ۲۰۰ میلیگرم در لیتر سیتوکینین موجب برتری اکثر صفات شد. بیشترین مقادیر طول غلاف (16/7 سانتیمتر)، تعداد دانه در غلاف (12/7)، تعداد شاخه فرعی (۱۴) و عملکرد دانه (۲۳۴۶ کیلوگرم در هکتار) در رقم مشهد و بیشترین تعداد غلاف در بوته (44/6) و عملکرد زیستی (۵۲۲۶ کیلوگرم در هکتار) در رقم محلی تحت این تیمار ترکیبی به دست آمد. میانگین افزایش عملکرد دانه در تیمارهای با کاربرد هورمونهای رشد حدود ۲۴ درصد بود و رقم مشهد بیشترین پاسخ را نشان داد. این یافتهها نشان داد که پتانسیل ژنتیکی رقم و محلولپاشی ترکیبی هورمونهای اکسین و سیتوکینین توانست با بهبود تعادل هورمونی، صفات زایشی و عملکرد دانه لوبیا چشمبلبلی را بهطور مؤثری افزایش دهد.