مقایسۀ اثربخشی رفتار درمانی- شناختی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر بینظمی هیجان افراد مبتلا به پرخوری عصبی (مورد مطالعه: دانشآموزان متوسطة شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد امارات متحدة عربی
2 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکدة روانشناسی، دانشکدة دانشگاه آزاد اسلامی، واحد امارات متحدة عربی
4 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ اثربخشی رفتار درمانی- شناختی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر بینظمی هیجان افراد مبتلا به پرخوری عصبی انجام شد. روش تحقیق نیمهتجربی بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر کلیۀ دانشآموزان متوسطة دوم شهر کرمان در ناحیۀ 2 آموزش و پرورش بود. حجم نمونة پژوهشی حاضر با توجه به توان آزمون (80/0)، اندازة اثر (50/0) و سطح اطمینان (05/0) برای هر گروه نمونه 15 نفر در نظر گرفته شد که ابتدا به صورت خوشهای چندمرحلهای از 4 دبیرستان دختران انتخاب شد. ابتدا از طریق پرسشنامة غربالگری رفتار پرخوری افرادی که از طریق نقطة برش مشکوک به رفتار پرخوری هستند؛ تفکیک شد. سپس، با انجام مصاحبة بالینی 45 نفر از آنها که تشخیص نهایی اختلال پرخوری را داشت، انتخاب شد و در سه گروه 15 نفری به صورت گمارش تصادفی قرار گرفت. ابزار پژوهش مقیاس دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر (2004) بود. گروههای آزمایش تحت مداخلة شناختی-رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی قرار گرفتند. تحلیل دادهها پس از بررسی مفروضههای آماری با روش تحلیل کوواریانس انجام گرفت. نتایج تحلیل نشان داد مداخلة مبتنی مداخلة شناختی-رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی روی ابعاد دشواری تنظیم هیجان اثربخش بودهاند.
