فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کودک‌همسری از موضوعات مهم مرتبط با حقوق کودکان است که محل بحث و اختلاف‌نظر جدی است. در مقاله حاضر تلاش شده به بررسی این موضوع مهم پرداخته شود که رویکرد فقه درخصوص کودک‌همسری چیست و سازوکارهای پیشگیری از آن از منظر حقوق کیفری کدام است؟ مقاله حاضر توصیفی ـ تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی سؤال مورد اشاره پرداخته‌ شده است. یافته‌های مقاله بیانگر این امر است که در فقه، ازدواج کودکان با اجازه ولی و با توجه به مصلحت کودک و نبود مفسده پذیرفته‌ شده است. در نظام حقوقی ایران نیز با اجازه ولی امکان ازدواج دختران وجود دارد، هرچند سن قانونی ازدواج برای دختران ۱۳ سال و برای پسران ۱۵ سال تعیین‌ شده است. مهم‌ترین سازوکار پیشگیری از کودک‌همسری، پیشگیری اجتماعی شامل آموزش و ارتقای فرهنگی و آگاهی والدین است که باتوجه به‌ شرط مصلحت و عدم مفسده، کاملاً امکان‌پذیر است. رشد آگهی والدین می‌تواند شرایط ذهنی در آن‌ها ایجاد نماید که نسبت به مفهوم مصلحت کودکان رویکرد به‌روز و گسترده‌تری داشته و باتوجه به شرایط مختلف اجتماعی و فرهنگی حاضر به پذیرش ازدواج کودکان خود نشوند، زیرا توجه به این واقعیت که رسیدن به آستانه فیزیکی و بیولوژی (بلوغ و شروع عادت ماهیانه) به‌معنای صلاحت فرد برای ازدواج نیست و کودکان توانایی تحلیل و ارزیابی یک ازدواج را نداشته و تبعات منفی متعددی را به‌دنبال دارد، می‌تواند در دیدگاه والدین درخصوص کودک‌همسری تأثیرگذار باشد.