پیشگیری وضعی از طریق طراحی محیط شهری (با تأکید بر نظام حقوقی امنیتمدار)
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه میبد، میبد، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران.
doi
10.22034/jccj.2023.382601.1180چکیده
پژوهش حاضر به رویکرد طراحی محیط شهری بهعنوان راهکاری برای پیشگیری از جرم میپردازد. مطالعه حاضر از نوع کاربردی و روش مورد استفاده نیز توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع اسنادی و کتابخانهای انجام گرفته است. طراحی شهری از طریق ایجاد فضاهای قابل دفاع هدفی اجتماعی بوده و بهدنبال این است که ساختار کالبدی مناطق شهری بهگونهای باشد که مراقبت و کنترل سطوح مناطق مختلف شهری و امنیت اطراف خانهها شامل خیابانها، کوچهها، سطوح عابر پیاده، فضاهای ارتباطی شهری با کاربردهای گوناگون انجام پذیرد. این رویکرد پیشگیرانه مردم را قادر سازد از فضاهایی که در اختیار دارند، استفاده مطلوب کنند و از زندگی سالم و بار ارزشی بهرهمند شوند. در این رویه پیشگیرانه، هرچند زندگی شهروندان نیز بهطور قابلتوجهی تحت نظارت قرار میگیرد، اما برای نیل به امنیت و زندگی عاری از مجرمان، نیازمند استفاده از ابزارهای مراقبتی نیز هستیم. تقدم امنیت بر آزادی از طریق بالابردن هزینههای ارتکاب جرم و کاهش جذابیت جرم، نقطه پیوند نظریه پیشگیری وضعی از طریق طراحی محیط شهری و نظام حقوقی امنیتمدار است.