تحلیل مبانی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در پرتو مؤلفه قدرت نرمافزاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه اصفهان
2 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
3 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
doi
10.30465/cps.2017.2677چکیده
امنیت ملی مهمترین عنصر تداوم حاکمیت و معرف پیشرفت در رابطه دولت و ملت میباشد. جمهوری اسلامی ایران، با ارائه نظریه مردمسالاری دینی بهعنوان جایگزین و رقیبی برای گفتمان هژمون لیبرال-دموکراسی غرب، توانسته است علیرغم تمامی تهدیدهای داخلی و فشارهای بینالمللی به حیات خود ادامه دهد. پرسش مقاله این است که حفظ امنیت و استمرار حیات نظام جمهوری اسلامی ایران معلول چه عواملی است؟ در مقام پاسخ به این پرسش فرضیه مقاله بر این مبنا قرارگرفته است که «قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران» بهعنوان مهمترین مقوم راهبرد امنیتیِ واقعگرا- عملگرای نظام جمهوری اسلامی ایران، عامل اصلی پایداری و تداوم این نظام در عرصه بینالمللی بوده است. ارتقای قدرت نرم جمهوری اسلامی، امکان اشاعه آرمانهای انقلاب اسلامی را در فراتر از مرزهای ملی فراهم نموده است. مبنای این قدرت نرم به معنای توانایی نفوذ عینی در رفتار دیگر بازیگران بدون تهدید آفرینی و یا پرداخت هزینه محسوس در نظریه مردمسالاری دینی با شاخصههایی چون فرهنگ گرایی و استقلالطلبی تجلییافته است. نوشتار پیش رو بر مبنای خوانش جوزف نای ازنظریه قدرت نرم به دنبال اثبات فرضیه خویش است. روش تحقیق در این مقاله توصیفی– تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانهای میباشد.