تحلیل ساختاری ارتباط احتکار با مشکلات بین فردی: نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان
نویسندگان
1 مربی گروه مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت،رشت، ایران.
2 دانشیار روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 استادیار روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22059/japr.2019.268699.643044چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط احتکار با مشکلات بینفردی با نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجانی بود. این مطالعه توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را مردان و زنان 35 تا 65 سال، 200 نفر (100 زن و 100 مرد) ناحیه یک شهر رشت تشکیل دادند. از این بین 200 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامههای رفتار ذخیرهای-نسخه بازنگریشده (SI-R)، مشکلات بینفردی-32 گویه (IIP-32) و دشواری در تنظیم هیجانی (DERS) بودند. همچنین تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و الگوسازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج حاکی از مثبت و معناداربودن اثر غیرمستقیم احتکار بر مشکلات بینفردی از طریق دشواری در تنظیم هیجان بود (01/0>p). نتایج پژوهش حاضر نشان داد، رفتارهای احتکاری منجر به مشکلات در ارتباطات بینفردی میشوند و همچنین نقص در ارتباطات بینفردی، تشدید نشانههای احتکاری را در پیدارد. البته در این بین، تنظیمهیجانی، عاملی مهم است که نقص بیشنر در آن، تشدید و نگهداری رفتارهای احتکاری و مشکلات بینفردی را موجب میشود. بنابراین، استفاده از راهبردهای تنظیم هیجان، میتوانند در کاهش و بهبود نشانههای احتکار و مشکلات ارتباطات بینفردی نقش مهمی را ایفا کنند.