تأثیر برنامه تفکر سازنده بر کاهش اختلالات دروننمود کودکان
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی سلامت پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش
doi
10.22059/japr.2019.284126.643302چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تبیین تأثیر برنامه بینالمللی تفکر سازنده (PATHS) از طریق نقش واسطهای تنظیم هیجانی و شایستگیهای اجتماعی و هیجانی بر کاهش اختلالات دروننمود کودکان (اضطراب و افسردگی) بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان مدارس ابتدایی شهر تهران بود. روش تحقیق از نوع شبهآزمایشی (گروههای کنترل نامعادل) بود. بههمینمنظور، تعداد 600 دانشآموز پسر در سنین 6 تا 12 سال را براساس ملاکهای ورودی همسانی طبقات اجتماعی و اقتصادی، شرایط آموزشی و فقدان اختلالات شدید جسمی و روانی بهصورت در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایشی جایگزین شدند. بهمنظور سنجش مشکلات دروننمود کودکان، نظام سنجش مبتنی بر تجربه آخنباخ (ASEBA) پیش و پس از مداخلات برای هر دو گروه کنترل و آزمایشی اجرا شد. گروه آزمایشی به مدت یکسال تحصیلی برنامه تفکر سازنده و گروه کنترل برنامههای متعارف و جاری خود را دریافت کردند. یافتههای حاصل از تحلیل کوواریانس نشان دادند که گروه آزمایشی در خردهمقیاسهای اختلالات دروننمود در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری را نشان دادهاند (05/0p<). نتایج این مطالعه نشان دادند که نسخه فارسی برنامه تفکر سازنده بر کاهش اختلالات دروننمود کودکان تأثیر معناداری دارد و از این برنامه میتوان در مدارس بهعنوان یک مداخله مبتنی بر شواهد در حوزه مداخلات اجتماعی و هیجانی و کاهش مشکلات دروننمود کودکان استفاده کرد.