مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری واحد پردازهای و فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی در مبتلایان به اختلال اضطراب فراگیر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد نیشابوردانشگاه آزاد اسلامی ، نیشابور، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
doi
10.22059/japr.2019.286641.643328چکیده
هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری واحد پردازهای و درمان فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی مبتلایان به اختلال اضطراب فراگیر بود. این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مضطرب مراجعهکننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد نیشابور بود (85 نفر) بود که از میان آنها تعداد 45 دانشجوی دختر به شیوه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در سه گروه درمان شناختی- رفتاری واحد پردازهای (15 نفر)، درمان فعالسازی رفتاری (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. هر سه گروه قبل و بعد از مداخلات و سه ماه بعد از پایان دوره درمانی با پرسشنامه های اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7) و فرم کوتاه ترس از ارزیابی منفی لیری (FNES) مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادههای بهدست آمده با نرمافزار 23Spss- با روش آنالیز اندازهگیری مکرر تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو رویکرد درمانی شناختی- رفتاری واحد پردازهای و فعالسازی رفتاری در مقایسه با گروه کنترل در کاهش ترس از ارزیابی منفی تفاوت معناداری داشتهاند. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که درمان شناختی- رفتاری واحد پردازهای و درمان فعالسازی رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تأثیر معنادار دارد.
