تحلیل فقدان مجازات سالب حیات در ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/jccj.2023.386779.1203چکیده
قانونگذار قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 طی ماده 19 و در مقام تبیین تعازیر مدرج هشتگانه، هیچ اشارهای به مجازات سالب حیات ننموده و صرفاً بر اساس تنها یک برداشت فقهی به کمتر بودن تعزیر از حد حکم داده است. نتیجه قهری این امر، فقدان اعدام در ماده مذکور است. بنابراین برای اعدام مرتکبین این دسته از جرایم، به حد افسادفیالارض، متمسک میشوند و با عقیم شدن نظام تعزیرات، تعارضاتی با اصل قانونی بودن مجازاتها، اصل تناسب جرم و مجازات، اصل ضرورت پیشگیری از تفسیر موسع مجازاتهای منصوص و حدی حاصل شده است. پژوهش حاضر که با روش توصیفی- تحلیلی تنظیم شده است، تعزیر را لزوماً کمتر از حد نمیداند و حکم به کمتری آن را به لحاظ فقهی و حقوقی ضعیف میشمارد. طبق این تحلیلها و با تقویت نهاد تعزیر، ماده 19 ضرورت بازبینی پیدا میکند. وضعیتی که با اصول مجازاتها، نیازهای جامعه امروز، و بسط ید حاکمیت سازگار و باعث عدم اختلاط معنایی و مصداقی حد و تعزیر میشود.