اعتبار سنجی سوگند و قسامه در اثبات دیات اعضا و منافع

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 استاد، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسالمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسالمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2023.377229.1154
چکیده

سوگند و قسامه از ادله اثبات دعاوی کیفری می‌باشند؛ در این مقاله تلاش شده به این مهم پرداخته شود که آیا می‌توان از سوگند و قسامه در اثبات دیات اعضا و منافع استفاده نمود؟ با بررسی مواد قانونی و مبانی فقهی و حقوقی مشخص می‌شود هرچند به‌ظاهر سوگند در امور مالی همچون دیه جنبه اثباتی دارد اما به نظر می‌رسد وجه اثباتی آن برخاسته از شهادت واحد است و سوگند در حقیقت برای تأکید بر شهادت است؛ بنابراین ماهیت شهادت به‌ضمیمه سوگند را باید شهادت یا دلیلی خاص دانست و نمی‌توان آن را سوگند تلقی نمود، چراکه سوگند جنبه تقویتی دارد؛ هدف اصلی مقاله حاضر اعتبار سنجی سوگند و قسامه در اثبات دیات اعضا و منافع می‌باشد. این نوشتار با شیوه توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه‌ای و با رهیافت تطبیقی به تبیین فقهی این مسأله می‌پردازد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که در خصوص اختلاف در زوال و نقصان منافع زایل شده و درصورت فقدان ادله اثباتی، با قسامه درصورت وجود لوث، برحسب مورد در بعضی از منافع دیه و در بعضی منافع دیگر ارش ثابت می‌شود. طبق نظر مشهور فقها و رویه قانون‌گذاری آنچه در جراحات با قسامه ثابت می‌شود دیه اسـت نـه قصاص. ولی می‌توان گفت درصورتی‌که جنایت باعث قطع عضو شود، باوجود لوث و اجرای قسامه در اثبات جنایت، شاید بتوان به پشتوانه نظر برخی از فقها قصاص طرف را جاری نمود و تغییر در قانون مذکور را پیشنهاد داد.

کلیدواژه‌ها