بررسی تواناییهای شناختی کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی براساس سبک دلبستگی آنها
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2019.73877چکیده
هدف از مطالعه حاضر، سنجش تواناییهای شناختی کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی براساس سبک دلبستگی آنها بود. بهاینمنظور 45 کودک 15-12 ساله (24 دختر، 21 پسر) واجد ملاکهای طرح که با تشخیص یک بیماری مزمن (دیابت، یا تالاسمی یا بیماری کلیوی) تحت درمان پزشکی بودند، به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و وارد پژوهش شدند. ملاکهای ورود و خروج، طی مصاحبه اولیه و مشاهده در پرونده پزشکی کودک بررسی میشد و کودکان واجد شرایط، پس از اعلام موافقت و امضای فرم رضایتنامه شرکت در طرح پژوهشی توسط مادران در پژوهش شرکت کردند. کودکان پس از تکمیل پرسشنامه بازنگریشده سبک دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید (RAAS) و بسته آزمونهای عصبروانشناختی رایانهای کمبریج (CANTAB) براساس نمرات اخذ شده در سه گروه با سبک دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی قرار گرفتند. پس از اطمینان از همگنبودن گروهها از جهت ویژگیهای دموگرافیک، در گام بعد تواناییهای شناختی کلیه آزمودنیها سنجیده شد. نتایج تحلیل واریانس یکراهه حاکی از تفاوت معنادار تواناییهای شناختی سه گروه بود. گروه کودکان دارای سبک دلبستگی ایمن در مقایسه با سبک دلبستگی اجتنابی و اضطرابی، در تواناییهای شناختی از کارایی بالاتری برخوردار بودند. این نتایج نشان میدهد، یکی از عواملی که میتواند بر وضعیت سلامت، بهویژه توانمندی شناختیِ کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی تأثیرگذار باشد، سبک دلبستگی آنهاست.
