افزایش عملکرد و کنترل بیماری های مهم بذر جو تحت تیمارهای بذرمال روی و قارچکشهای متداول
نویسندگان
1 استادیار پژوهش و کارشناس ارشد آزمایشگاه سلامت بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال-کرج. ایران
2 مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر ونهال. سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22124/jms.2024.8792چکیده
بذرهای جو رقم گوهران در راستای ارزیابی عملکرد و بیماریهای بذرزاد مهم جو، تحت شش تیمار قارچکش دیویدند استار مایع (دو در هزار)، کاربوکسین تیرام مایع (5/2 در هزار)، راکسیل مایع (5/0در هزار)، لاماردو مایع (2/0 در هزار)، رورال تیاس (یک در هزار) و فاقد قارچکش، و سه تیمار بذرمال روی شامل روی کاوین، روی زاگورت و بدون بذرمال روی قرار گرفتند. سپس توسط عوامل بیماریزای سیاهک آشکار، سیاهک سخت و لکه قهوهای نواری جو آلوده شدند و در مزرعه بر پایه فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار طی دو سال زراعی کشت شدند. میانگین شاخصهای عملکرد دانه (40 %) و عملکرد بیولوژیک (20 %)، درصد شاخص برداشت (20 %) پس از مقایسه اثرمتقابل سه قارچکش راکسیل، رورال تیاس و کاربوکسین تیرام به همراه بذرمال روی کاوین و زاگورات افزایش معنیداری را نسبت به شاهد و دو قارچکش دیگر نشان دادند. تیمارهای قارچکش و بذرمال روی بر درصد جوانهزنی بذرهای جو تاثیری نداشتند. تیمارهای بذرمال روی نتوانستند اثری بر درصد بیماریهای بذرزاد اعمال نمایند. قارچکشهای لاماردو وکاربوکسین تیرام در بیماری سیاهک آشکار (6 %)، کاربوکسین تیرام در بیماری سیاهک سخت (5 %) و رورال تیاس در بیماری لکه قهوهای نواری جو (20 %) نسبت به شاهد سبب کاهش درصد بیماری شدند. در مجموع پیشنهاد میشود از دو قارچکش رورال تیاس و کاربوکسین تیرام در راستای کنترل سه بیماریهای مهم بذرزاد جو در ترکیب با تیمارهای بذرمال روی کاوین و زاگورات برای افزایش عملکرد در مزرعه استفاده گردد.