افزایش عملکرد و کنترل بیماری های مهم بذر جو تحت تیمارهای بذرمال روی و قارچ‌کش‌‌های متداول

نویسندگان

1 استادیار پژوهش و کارشناس ارشد آزمایشگاه سلامت بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال-کرج. ایران

2 مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر ونهال. سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22124/jms.2024.8792
چکیده

بذرهای جو رقم گوهران در راستای ارزیابی عملکرد و بیماری­های بذرزاد مهم جو، تحت شش تیمار قارچ­کش­ دیویدند استار مایع (دو در هزار)، کاربوکسین تیرام مایع (5/2 در هزار)، راکسیل مایع (5/0در هزار)، لاماردو مایع (2/0 در هزار)، رورال تی­اس (یک در هزار) و فاقد قارچ­کش­، و سه تیمار بذرمال روی شامل روی کاوین، روی زاگورت و بدون بذرمال روی قرار گرفتند. سپس توسط عوامل بیماری­زای سیاهک آشکار، سیاهک سخت و لکه قهوه­ای نواری جو آلوده شدند و در مزرعه بر پایه فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار طی دو سال زراعی کشت شدند. میانگین شاخص­های عملکرد دانه (40 %) و عملکرد بیولوژیک (20 %)، درصد شاخص برداشت (20 %) پس از  مقایسه اثرمتقابل سه قارچ­کش راکسیل، رورال تی­اس و کاربوکسین تیرام به همراه بذرمال روی کاوین و زاگورات افزایش معنی­داری را نسبت به شاهد و دو قارچ­کش دیگر نشان دادند. تیمارهای قارچ­کش و بذرمال روی بر درصد جوانه­زنی بذرهای جو تاثیری نداشتند. تیمارهای بذرمال روی نتوانستند اثری بر درصد بیماری­های بذرزاد اعمال نمایند. قارچ­کش­های لاماردو وکاربوکسین تیرام در بیماری سیاهک آشکار (6 %)، کاربوکسین تیرام در بیماری سیاهک سخت (5 %) و رورال تی­اس در بیماری لکه قهوه­ای نواری جو (20 %) نسبت به شاهد سبب کاهش درصد بیماری شدند. در مجموع پیشنهاد می­شود از دو قارچ­کش رورال تی­اس و کاربوکسین تیرام در راستای کنترل سه بیماری­های مهم بذرزاد جو در ترکیب با تیمارهای بذرمال روی کاوین و زاگورات برای افزایش عملکرد در مزرعه استفاده گردد.