نقد تلقی معرفت‌شناختی پرینز از نظریه هیجان‌گرایی اخلاقی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تهران

doi
10.58209/jpt.6.2.161
چکیده

مساله نقش هیجانات در اخلاق، همواره یکی از دغدغه‏های فلاسفه اخلاق از گذشته تاکنون بوده است. نظریه هیجان‏گرایی اخلاقی پرینز یکی از پاسخ‏های جدی معاصر به این مساله است. این نظریه، روایتی از احساسات‏گرایی اخلاقی است. طبق این نظریه اخلاق به نحو ذاتی به هیجانات وابسته است. در معنای معرفت‏شناختی، مفاهیم اخلاقی نه‌تنها برساخته از هیجانات‏اند بلکه چیزی غیر از هیجانات نیستند. طبق این تلقی از هیجان‏گرایی اخلاقی، مفاهیم اخلاقی، بازنمایاننده احساسی هستند که فاعل اخلاقی را مستعد تجربه هیجانی خاص در محدوده تایید یا عدم تایید می‏کنند. در این مقاله پس از معناشناسی هیجان‏گرایی اخلاقی، تحلیلی از تلقی معرفت‏شناختی از این نظریه، طبق دیدگاه پرینز خواهد آمد. سپس شواهدی که وی برای کافی و لازم‌بودن هیجانات برای قضاوت اخلاقی بر آنها اتکا می‏کند، بررسی خواهد شد. در نهایت نشان داده خواهد شد طبق یافته‏های اخیر شواهد پرینز چندان توانایی درست نشان‌دادن ادعایش را ندارد.