نقد تلقی معرفتشناختی پرینز از نظریه هیجانگرایی اخلاقی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
10.58209/jpt.6.2.161چکیده
مساله نقش هیجانات در اخلاق، همواره یکی از دغدغههای فلاسفه اخلاق از گذشته تاکنون بوده است. نظریه هیجانگرایی اخلاقی پرینز یکی از پاسخهای جدی معاصر به این مساله است. این نظریه، روایتی از احساساتگرایی اخلاقی است. طبق این نظریه اخلاق به نحو ذاتی به هیجانات وابسته است. در معنای معرفتشناختی، مفاهیم اخلاقی نهتنها برساخته از هیجاناتاند بلکه چیزی غیر از هیجانات نیستند. طبق این تلقی از هیجانگرایی اخلاقی، مفاهیم اخلاقی، بازنمایاننده احساسی هستند که فاعل اخلاقی را مستعد تجربه هیجانی خاص در محدوده تایید یا عدم تایید میکنند. در این مقاله پس از معناشناسی هیجانگرایی اخلاقی، تحلیلی از تلقی معرفتشناختی از این نظریه، طبق دیدگاه پرینز خواهد آمد. سپس شواهدی که وی برای کافی و لازمبودن هیجانات برای قضاوت اخلاقی بر آنها اتکا میکند، بررسی خواهد شد. در نهایت نشان داده خواهد شد طبق یافتههای اخیر شواهد پرینز چندان توانایی درست نشاندادن ادعایش را ندارد.