شناسایی پیشرانهای مؤثر برای ایجاد سلامت روانشناختی در محیط کار از طریق همافزایی روانشناختی: با تأکید بر نقش سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س) قم، ایران
doi
10.22059/japr.2019.251130.642723چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، شناسایی پیشرانهای مؤثر برای ایجاد سلامت روانشناختی در محیطکار با تأکید بر نقش سرمایه اجتماعی بود. رویکرد این پژوهش آمیخته بوده و از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی–پیمایشی میباشد. چارچوب مفهومی تحقیق با مصاحبه اکتشافی و تحلیل تم طراحی، سپس از طریق پرسشنامههای همافزایی روانشناختی (PSQ)، سلامت روانشناختی در محیطکار (HWQ)، سرمایه روانشناختی (PCQ) و بهوسیله معادلات ساختاری آزمونشده است. جامعه آماری در مرحله طراحی چارچوب مفهومی شامل 18 نفر از خبرگان حوزه منابع انسانی میشود و در مرحله تحلیل مدل، جامعه آماری را 126 نفر از مدیران، معاونان و کارشناسان حوزه منابع انسانی 10 سازمان دولتی و 14 شرکت خصوصی استان قم تشکیل میدهند که براساس جدول مورگان 97 نفر (24 زن، 73 مرد) بهعنوان نمونه انتخابشدند. پس از تجزیهوتحلیل دادهها، 156 کد گزینشی از مصاحبهها احصاء شد که در نهایت، این کدها در 45 مفهوم، 9 تم فرعی و 3 تم اصلی« ظرفیتسازی روانشناختی»، «فرهنگسازی روانشناختی» و «همافزایی روانشناختی» طبقهبندی شدهاند. یافتهها نشان میدهد، میتوان از طریق همافزایی روانشناختی و با تأکید بر متغیر میانجی سرمایه اجتماعی، سلامت روانشناختی را در محیطکار ایجاد نمود.