پدیدارشناسی تجارب زیسته مادران دارای فرزند مبتلا به سندرم داون

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2019.72654
چکیده

پژوهش حاضر با هدف پدیدارشناسی تجارب زیسته مادران دارای فرزند مبتلا به سندرم داون انجام گرفت. رویکرد پژوهش کیفی و براساس روش پدیدارشناسی بود. شرکت‌کنندگان به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند از بین مادران دانش‌آموزان سندرم داون در مدارس استثنایی شهر اصفهان انتخاب شدند که تعداد آن‌ها 16 نفر بود. فن مورد استفاده برای جمع‌آوری داده‌ها، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. مصاحبه‌ها بارها شنیده شد و متن آن به‌صورت کلمه‌به‌کلمه مکتوب گردید. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از راهبرد کلایزی استفاده گردید. پس از استخراج موضوعی و طبقه‌بندی آن‌ها، یافته‌ها شامل 4 مضمون اصلی (تأثیر روی خانواده، جایگاه در اجتماع، دغدغه‌های والدین و شبکه‌های حمایتی) و 11 زیرمضمون بود. ارتباط این مضامین اصلی و زیرمضامین در اصل مقاله آورده شده است. واکاوی تجارب زیسته مادران دارای فرزند مبتلا به سندرم داون نشان داد، این گروه به طرق مختلف تحت‌تأثیر این پدیده قرار می‌گیرند و این تأثیرات جنبه‌های مثبت‌ومنفی را شامل می‌شود. از نتایج این پژوهش و پژوهش‌های مشابه می‌توان برای تدوین مداخلات درمانی و آموزشی بهره برد.