اثربخشی آموزش مهارتهای خودتنظیمی انگیزشی بر سرزندگی تحصیلی، تابآوری و درگیری تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطة دورة اول دارای عملکرد تحصیلی پایین ناحیة پنج تبریز
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف کلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای خودتنظیمی انگیزشی بر سرزندگی تحصیلی، تابآوری و درگیری تحصیلی دانشآموزان مقطع متوسطة دورة اول دارای عملکرد تحصیلی پایین ناحیة 5 تبریز است. روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل کلیة دانشآموزان متوسطة دورة اول آموزش و پرورش ناحیة 5 تبریز است که از بین کل مدارس ناحیة 5 (47 مدرسه)، 19 مدرسه دارای عملکرد تحصیلی پایین بودند که از آنها دو مدرسه (پایة هشتم) دارای کمترین میانگین پیشرفت تحصیلی انتخاب و از هر مدرسه 25 نفر دانشآموز پایة هشتم به طور تصادفی در گروههای آزمایش و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزارهای اندازهگیری شامل آزمون سرزندگی تحصیلی دهقانیزاده و حسینچاری (1393)، آزمون تابآوری کونور و دیویدسون (2003) و آزمون درگیری تحصیلی کریسیتانا میباشند. بستة آموزشی مهارتهای خودتنظیمی انگیزشی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که آموزشهای مبتنی بر مهارتهای خودتنظیمی انگیزشی بر سرزندگی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان مقطع متوسطه دورة اول تأثیر دارد.
