اثر فشردگی مدیریت تغذیه و سموم شیمیایی کشاورزی بر رشد و عملکرد دانه ارقام لوبیاقرمز (Phaseolus vulgaris L.) در شرایط مزرعه
نویسندگان
1 گروه آگروتکنولوژی، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
2 گروه آگروتکنولوژی، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
3 گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
4 گروه آگروتکنولوژی، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
doi
10.22067/ijpr.v14i1.2208-1044چکیده
امروزه تنوع در نظامهای زراعی برای تولید حداکثری محصولات کشاورزی نظرات قابل توجهی را به خود جلب کرده است. در این راستا آزمایشی با هدف بهبود سودآوری مزرعه و بازسازی نظامهای زراعی متناسب با افزایش سلامت محصولات، بهبود امنیت غذایی انسانها و تولید پایدار محصول لوبیاقرمز، بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1400 در منطقه بیرانشهر لرستان اجرا شد. نظامهای زراعی مختلف شامل (اکولوژیک، تلفیقی، کمنهاده، متوسط نهاده و پُرنهاده) و ارقام لوبیاقرمز شامل (افق، دادفر، گلی و یاقوت) بودند. مقادیر مختلف مصرف نهاده در نظامهای زراعی شامل مدیریت زراعی، مصرف کود و سم بود. نتایج نشان داد که اثر برهمکنش نظام زراعی و رقم، قطر ساقه، تعداد شاخه، ارتفاع بوته، تعداد برگ، محتوای کلروفیل، تعداد غلاف، وزن دانه، عملکرد زیستتوده و دانه و شاخص برداشت را بهطور معنیداری افزایش داد. بیشترین عملکرد دانه در رقم یاقوت در نظام زراعی پُرنهاده (30/3054 کیلوگرم در هکتار) و در نظام زراعی تلفیقی (33/3007 کیلوگرم در هکتار) هر دو در یک کلاس آماری بهدست آمد. عملکرد دانه در رقم یاقوت نسبت به ارقام افق، دادفر و گلی در نظام زراعی پُرنهاده به ترتیب به میزان 56/27، 14/18 و 09/40 درصد و در نظام زراعی تلفیقی به ترتیب به میزان 02/26، 25/13 و 50/16 درصد افزایش نشان داد. یافتهها نشان داد که نظام زراعی تلفیقی توانست همتراز با نظام زراعی پُرنهاده، ویژگیهای زراعی ارقام لوبیاقرمز را نسبت به نظامهای زراعی اکولوژیک، کمنهاده و متوسط نهاده به بالاترین سطح خود برای افزایش تولید اقتصادی برساند.