تنوع غذایی در مناطق روستایی استان خراسانرضوی و متغیرهای تعیین کننده آن
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربتحیدریه، تربتحیدریه، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربتحیدریه، تربتحیدریه، ایران
doi
10.22067/jead.2020.17780.0چکیده
بررسی وضعیت امنیت غذایی جامعه و شناسائی متغیرهای تعیین کننده آن بویژه در مناطق روستایی، اهمیت بسزائی دارد. تحقیق حاضر با هدف تحلیل وضعیت تنوع غذایی خانوارهای روستایی استان خراسانرضوی انجام گرفت. برای این منظور از دو شاخص بری و شمارش گروههای غذایی برای بررسی تنوع غذایی استفاده شد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه خانوارهای روستایی استان خراسانرضوی در سال 1398 میباشد که با استفاده از فرمول کوکران 400 خانوار براساس روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب و دادههای موردنیاز از طریق مصاحبه و تکمیل پرسشنامه استخراج گردید. نتایج تحقیق نشان داد که میانگین شاخصهای تنوع غذایی شمارش گروههای غذایی و بری در منطقه به ترتیب برابر با 08/6 و 83/0 بود و خانوارها از نظر مصرف تعداد گروههای غذایی در سطح متوسط تنوع غذایی و از نظر سهم مصرف گروههای غذایی در سطح متوسط رو به پائین تنوع غذایی میباشند. سپس عوامل مؤثر بر سهم برابر گروههای غذایی با بهرهگیری از شاخص بری و مدل لاجیت ترتیبی تعیین شد. همچنین نتایج حاصل از لاجیت ترتیبی نشان داد که متغیرهای جنسیت، تحصیلات، وضعیت مسکن، هزینه ماهیانه غذا، شاخص قدرت خرید خانوار، شاخص آگاهی، دسترسی به بازار و کمکهای غذایی در جهت مثبت و متغیرهای سن، فاصله تا مراکز خرید و شاخص تورم موادغذایی در جهت منفی بر سطح تنوع غذایی (سهم برابر گروههای غذایی) خانوار تأثیرگذار میباشند.