ارزیابی اثر کمآبیاری و علفکش بر اجزای عملکردی و بهرهوری مصرف آب در لوبیاچیتی (Phaseolus vulgaris L.)
نویسندگان
1 بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زنجان، ایران
2 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
3 بخش تحقیقات علوم زراعی-باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
doi
10.22067/ijpr.v14i1.2210-1046چکیده
بهبود تولید محصولات کشاورزی از طریق افزایش بهرهوری با اتخاذ روشهای مدیریتی امکانپذیر است. این پژوهش بهمنظور بررسی تأثیر سطوح مختلف آبیاری و علفکشها بر بهرهوری مصرف آب لوبیاچیتی آزمایش به صورت کرتهای نواری خردشده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و 24 تیمار به اجرا درآمد. کرتهای عمودی با سه فاکتور شامل دورآبیاری4، 9 و 12روز یکبار و کرتهای افقی شامل6 نوع علفکش (تریفلورالین، ایمازتاپیر، تریفلورالین+بنتازون، ایمازتاپیر+بنتازون ، ایمازتاپیر+سیتوگیت، بنتازون+هالوکسیفوپمتیل)، وجیندستی و شاهد بدون کنترل بود. نتایج نشان داد افزایش طول دورآبیاری از 4 روز به 9 و 12 روز سبب کاهش رشد رویشی لوبیاچیتی شد که این امر باعث افزایش توانایی علفهایهرز برای رقابت با محصول زراعی گردید، اما کاربرد علفکشهای ایمازتاپیر و تریفلورالین بهصورت پیشرویشی و سمپاشی مجدد علفکش بنتازون (پسرویشی) تا حد زیادی این نقیصه را برطرف کرد و مانع از رشد و نمو مجدد علفهایهرز شد. بیشترین میزان بهرهوری آب لوبیا با میانگین 87/0 مربوط به دورآبیاری 9 روز یکبار بود و کمترین میزان بهرهوری آن با 51/0 مربوط به تیمار دورآبیاری 4 روز یکبار بود. در نهایت بیشترین میزان بهرهوری آب لوبیا مربوط به تیمار وجین دستی، ایمازتاپیر (پیشرویشی) + بنتازون(پسرویشی) و ایمازتاپیر(پسرویشی) به همراه سیتوگیت بود و کمترین میزان این شاخص مربوط به تیمار شاهد با علفهرز بود. بهطورکلی برای غلبه بر کمآبی و افزایش بهرهوری از منابع آبی بهتر است در محصول لوبیا از روش کمآبیاری استفاده نمود و دور آبیاری را از 4 روز به 9 روز افزایش داد.