ارزیابی پیامدهای درونیسازی اثرات جانبی آلودگی آب بر مدیریت کمی و کیفی حوضه آبریز زایندهرود
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22067/jead2.vi0.86889چکیده
بروز چالشهای اخیر در وضعیت منابع آبی حوضه آبریز زایندهرود، منجر به آن گردیده است که زایندهرود نیز از آلودگی آب در امان نماند و تامین آب با کیفیت مناسب به عنوان یک چالش اساسی در این حوضه محسوب گردد. از اینرو ارائه یک الگوی کشت هدفمند از طریق کاهش اثرات جانبی آلودگی مصرف آب ناشی از فعالیتهای کشاورزی برای حوضه آبریز رودخانه زایندهرود میتواند نقش موثری در مدیریت کمی و کیفی منابع آب حوضه ایفا نماید. برای این منظور مدل شبیهسازی هیدرولوژیکی (مدل WEAP) با مدل بهینهیابی اقتصادی تلفیق و در مرحلهی بعد، اثرات جانبی آلودگی آب با استفاده از مدل SWAT شبیهسازی و بهعنوان ورودی و یک محدودیت زیستمحیطی به مدل یکپارچه سطح حوضه اضافه شده است. دادههای مورد نیاز این الگو به سه شیوه تحقیق پیمایشی، مطالعات و گزارشات اسنادی و استفاده از نظرات کارشناسان و خبرگان طی سالهای آماری 91-1390 جمعآوری شد. نتایج پارامترهای هیدرولوژیکی در الگوی بهینه اقتصادی نشان داد که میتوان با بکارگیری سیاستهای حفاظت منابع آب، اثرات تغییر اقلیم در منطقه را تعدیل بخشید. همچنین مقایسه الگوی بهینه اقتصادی و اقتصادی-زیستی نشان داد که میتوان ضمن بهبود بازده برنامهای به میزان 12 میلیون ریال، میزان تلفات نیترات کمتر از حد مجاز در سطح حوضه را تحقق بخشید.