بررسی نقش تقسیمات کشوری در روند اجرای برنامه‌های آمایش سرزمین استان کرمانشاه

نویسندگان

1 دانشگاه شهید باهنر کرمان

2

3

doi
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی و تحلیل کارکرد تقسیمات کشوری در روند اجرای برنامه­های آمایش سرزمین استان کرمانشاه است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و کاربردی است. تحقیق حاضر مبتنی بر یافته­های پرسش ‌نامه‌ای برگرفته از 218 نفر از شهروندان متخصص استان کرمانشاه (اساتید و دانشجویان جغرافیای سیاسی، آمایش سرزمین و برنامه ریزی منطقه­ای) بوده است و جهت تجزیه ‌و تحلیل داده­ها از مدل تحلیل ساختاری جهت تحلیل عاملی تاییدی استفاده شده است. براساس برآورد ضرایب استاندارد شده، مدل ساختاری براساس تحلیل عاملی تاییدی تحقیق و سطح معنی­داری ( α =0.068 ) به‌ دست‌ آمده است. در نمودار تاثیرات شاخص‌های سنخیت تقسیم فضا و اطلاعات متناظر با آن با ضریب مستقیم و مثبت 0.84، تناسب چارچوب‌های اداری- اجرایی با ضریب مستقیم و مثبت 0.90، کارایی منابع و ظرفیت‌های سرزمینی با ضریب مستقیم و مثبت 0.97 نقش داشته­اند. در میان مولفه­های کارایی منابع و ظرفیت‌های سرزمینی ، میزان وحدت و انسجام اجتماعی گروه‌های جمعیتی استان جهت پیشبرد اهداف توسعه­ای با 0.77، در میان تناسب چارچوب‌های اداری- اجرایی برنامه­های آمایش سرزمین، چینش و استقرار منطقی واحدهای تقسیمات کشوری (شهرستان‌ها، بخش‌ها و ...) به لحاظ آرایش گروه‌های قومی و مذهبی در راستای اجرای مطلوب برنامه‌های آمایش سرزمین استان با امتیاز مستقیم 0.65 و در میان مولفه‌های سنخیت تقسیم فضا و اطلاعات متناظر با آن ، مولفه ناحیه بندی در داخل استان بر مبنای معیارهای رسمی داخل استان با اثر مستقیم 0.79 بیشترین تاثیر را بر روی روند اجرای برنامه ریزی آمایش سرزمین داشته ­اند.