مطالعات تطبیقی خصوصی سازی و تدوین الگوی راهبردی مناسب برای ایران
نویسندگان
1 فارغ التحصیل دکتری مدیریت کسب و کار دانشگاه صنایع و معادن ایران
2 استادیار دانشگاه صنایع و معادن ایران
doi
چکیده
تحقیقات صورت گرفته در مورد تجربه چندساله خصوصیسازی در کشور حاکی از آن است که شتاب بخشیدن به توسعه اقتصادی، بهبود رقابتپذیری، تجدید ساختار و مدرنیزه کردن شرکتها که از اهداف اصلی خصوصیسازی میباشند، در اغلب موارد به نتایج مورد نظر نائل نشده است، بهطوری که گاهی مواقع برخی شرکتهای واگذار شده در فاصله نه چندانی بعد از واگذاری با مشکلات عدیدهای مواجه شدهاند. هدف اصلی این تحقیق مطالعات تطبیقی و شناسایی عوامل و مؤلفههای حائز اهمیت در اجرای برنامههای خصوصیسازی و تدوین الگوی مناسب میباشد. بههمین منظور ابتدا مبانی نظری و تجارب تعدادی از کشورهای جهان و ایران در امر خصوصیسازی بررسی و براساس آن 10 بُعد بهعنوان مؤلفههای خصوصیسازی استخراج شدند. سپس این ابعاد بوسیله پرسشنامهای که پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ برای تمام متغیرها مورد تأیید قرار گرفت، از نمونهای مرکب از متخصصان در امر واگذاری و کارشناسان امور مجامع دستگاههای اجرایی ذیمدخل در امر واگذاری شرکتهای دولتی و سازمان خصوصیسازی مورد نظرخواهی قرار گرفت و درجه اهمیت هر یک از ابعاد براساس نتایج نظرخواهی و روشهای آماری تعیین با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تحلیل و نهایتاً الگوی نهایی خصوصیسازی در قالب یک مدل مفهومی، ارائه و بعد از آن میزان انطباق برنامههای خصوصیسازی در کشور با آن الگو، مورد مقایسه قرار گرفت و کاستیهای وضع موجود تبیین گردید. ابعاد الگوی راهبردی خصوصیسازی در مدل نهایی، هشت بُعد میباشند. نتایج تحقیق همچنین نشان میدهد این ابعاد که لازمه موفق بودن اجرای برنامههای خصوصیسازی هستند، در کشور ما مورد توجه نمیباشند.
