بررسی تأثیر عصاره آبی سانهمپ (Crotalaria juncea) و یولاف (Avena sativa L.) بر جوانهزنی علفهرز خردل وحشی (Sinapis arvensis)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
2 استاد، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی استاک بریج، دانشگاه ماساچوست، ماساچوست، آمریکا
3 استاد فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
4 دانشیار بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
5 استاد علوم علفهایهرز، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
doi
10.22124/jms.2023.7605چکیده
آللوپاتی یکی از روشهای زیستسازگار به منظور کاهش جوانهزنی و جلوگیری از استقرار علفهایهرز است. به منظور بررسی تأثیر عصاره سانهمپ (Crotalaria juncea) و یولاف زراعی (Avena sativa L.) بر جوانهزنی خردل وحشی (Sinapis arvensis) آزمایشی در سال 1400 در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل نوع عصاره و غلظتهای صفر (آب مقطر)، 1، 5، 10، 15 و 20 درصد آنها بود. نتایج نشان داد که درصد جوانهزنی و مؤلفههای رشدی بذر خردل وحشی تحت تأثیر برهمکنش نوع عصاره و غلظتهای آنها قرار گرفت. کمترین درصد جوانهزنی و مؤلفههای رشدی مانند طول ساقهچه، طول ریشهچه، سرعت جوانهزنی، میانگین جوانهزنی و شاخص بنیه بذر از غلظتهای 15 و 20 درصد عصارهها حاصل شد. همچنین نتایج نشان داد عصاره سانهمپ در مقایسه با عصاره یولاف زراعی بازدارندگی بیشتری در درصد جوانهزنی و مؤلفههای رشدی بذر خردل وحشی داشت. از نتایج چنین استنباط میگردد که با افزایش غلظت عصارهها، بازدارندگی جوانهزنی و قدرت استقرار خردل وحشی در شرایط آزمایشگاهی کاهش یافت.
