فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خشکی رایج در مناطق دیم کشور یکی از عوامل محدود کننده رشد و عملکرد عدس می‌باشد. یکی از مشکلات مناطق نیمه خشک در دنیا و ایران استقرار ضعیف گیاهچه به دلیل فقدان آب کافی می‌باشد. به همین منظور جهت بررسی تاثیر اندازه بذر عدس ژنوتیپ‌های محلی ورزقان بر جوانه‌زنی و خصوصیات رشد گیاه‌چه و واکنش‌های بیوشیمیایی آن تحت تنش خشکی، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار تحت شرایط درون‌شیشه‌ای انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل سطوح خشکی در 4 سطح (0، 4/0-، 8/0- و 2/1- بار) و اندازه بذر در 3 سطح (ریز، متوسط و درشت) بودند. نتایج بدست آمده نشان داد که اثرات متقابل کلیه صفات مورد اندازه‌گیری بجز طول ریشه‌چه، وزن خشک ریشه‌چه، وزن خشک ساقه‌چه، وزن خشک گیاه‌چه و فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود. به طوریکه بذور ریز داری درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی و طول ساقه‌چه بیشتری نسبت به بذور متوسط و درشت بودند. با افزایش تنش خشکی تا 8/0- بار میزان فعالیت آنتی‌اکسیدان کل، پروتئین‌محلول کل، پراکسید‌هیدروژن و گایاکول‌پراکسیداز افزایش یافت ولی میزان افزایش فعالیت آنزیم آسکوربات‌پراکسیداز تا2/1- بار بود. به نظر می‌رسد که بذور ریز تحمل بیشتری را در شرایط تنش خشکی در مرحله جوانه‌زنی از خود نشان می‌دهند و استفاده از این بذور برای شرایط کم آبی مناسب‌تر می‌باشد.