بررسی نگرش معلمان زبان انگلیسی درباره کاربرد مدل آموزش معکوس در مدارس ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
4 استادیار گروه روشها و برنامههای آموزشی و درسی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
5 دانشیار گروه زبان انگلیسی. سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی
doi
10.22059/japr.2018.70938چکیده
معلمان تلاش می کنند تا استانداردهای آموزش را به کمک تکنولوژی بهبود بخشیده، الگوها و راهبردهای جدید یاددهی-یادگیری خلق کنند. یکی از این مدلها که توجه بسیاری از معلمان را به خود جلب کرده است و بهخوبی از تکنولوژی در آموزش بهره میبرد، مدل کلاس درس معکوس است. تحقیق حاضر با هدف بررسی نگرش معلمان زبان انگلیسی درباره مدل کلاس درس معکوس در مدارس ایران انجام شده است. نمونه تحقیق 72 نفر از معلمان زبان انگلیسی منطقه 9 آموزش و پرورش تهران، شرکت کننده در دوره آموزش ضمن خدمت تحت عنوان طراحی کلاس معکوس برای درس زبان انگلیسی بودند. نتایج کمی نشان داد که میانگین کلی پاسخهای معلمان (3. 85) بود که نشان از موافقت بالای معلمان درباره کاربرد این روش داشت. از نظر آماری نیز تفاوت معناداری بین نگرش معلمان با توجه به جنسیت، مدرک تحصیلی و سابقه تدریس درباره موافقت با این مدل مشاهده نشد. نتایج کیفی سه موضوع را درباره نگرش معلمان نسبت کلاس درس معکوس نمایان ساخت و معلمان را به دو گروه تقسیم نمود. گروه اول طرفدار استفاده مدل کلاس معکوس برای دانش آموزان مقاطع بالاتر به شرط فراهم کردن ابزارهای مناسب برای دانش آموزان بودند. گروه دوم با استفاده از مدل کلاس معکوس موافق نبودند، چون باعث تحمیل کار اضافه و مسئولیت بیشتر بر معلمان پرمشغله میشد و از طرفی تمرکز دانش آموزان را نیز به هم میریخت. همچنین با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاداتی ارائه شد.