تحلیل حقوقی رویه شرکت های نرم افزاری در فروش نرمافزارهای رایانهای به شرط دریافت قطعات سختافزاری و ادغام نرمافزارها
نویسندگان
1 دانشایر، عضو هیأت علمی گروه حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم
2 کارشاناس ارشد حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم، قم، ایران
doi
چکیده
شرکتهای نرمافزاری گاهی فروش نرمافزار رایانهای را به دریافت قطعات سختافزاری مشروط میکنند یا هنگام طراحی محصول، نرمافزار رایانهای را با نرمافزار و سختافزار مکمل ادغام میکنند. سختافزار و نرمافزار مکمل باید از لحاظ کارکردی سازگار باشند. ماهیت خاص نرمافزار رایانهای منجر به ایجاد آثار شبکهای و صرفهجوییهای حاصل از تولید انبوه در صنعت نرمافزار میشود. شرط یادشده از دو دیدگاه سوءاستفاده از حقمؤلف و ضدانحصار قابل بررسی است. اکثر دعاوی سوءاستفاده از حقمؤلف نرمافزار رایانهای زمانی مطرح میشود که مجوز بهرهبرداری از یک نرمافزار به صورتی به نرمافزار و سختافزار مکمل وابسته شود که امکان خرید جداگانه این محصولات وجود نداشته باشد. هرگاه محصولات متمایز به هم وابسته شوند و مجوزدهنده دارای قدرت بازار قابل توجه در بازار محصول خلقشده باشد چنین شرطی قوانین ضدانحصار آمریکا را نقض میکند. این شرط دارای آثار رقابتی متفاوتی است و بسته به مورد، نحوه برخورد با آن در حقوق آمریکا متفاوت است. حقوق رقابت ایران تا حدودی به این شرط پرداخته است ولی نقایصی دارد که باید برطرف شود. از نظر حقوق مالکیت ادبی و هنری، در مقررات مربوط احکامی راجع به سازگاری وجود دارد اما به موضوع سوءاستفاده از حق پرداخته نشده که پیشنهاد میشود احکام آن بهروشنی بیان شود.
