کاربست چارچوب جامع تدوین راهبرد جهت بهبود نظام ملی نوآوری ایران
نویسندگان
1 اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد
2 گروه مدیریت موسسه آموزش عالی فردوس- مشهد
doi
10.22067/pm.v21i8.45873چکیده
چکیده نظام ملی نوآوری کارامد از مهم ترین عوامل توسعه یافتگی و رشد اقتصادی کشورهای پیشرفته است که دست یابی به این مهم توسط کشورهای در حال توسعه نظر به برخورداری از فرصت ها و توانمندی-های ملی فراوان، با ضعف ها و تهدیدهای بسیاری نیز مواجه می باشد. هدف از تحقیق حاضر تدوین و اولویت بندی راهبردهای بهبود نظام ملی نوآوری کشور به روش چارچوب جامع تدوین راهبرد است. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات پیمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را مجریان نهادهای سیاست گذاری و قانون گذاری از قبیل مجلس شورای اسلامی، کارشناسان نهادهای دولتی شامل وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فناوری و صنعت، معدن و تجارت، مراکز رشد و تحقیق و توسعه و کاربران نوآوری در بخش های صنعتی استان خراسان رضوی تشکیل می دهد. بدین ترتیب با انجام یک صد مصاحبه بر اساس پرسشنامه های طراحی شده، نقاط قوت و ضعف و تهدیدها و فرصت های مرتبط با نظام نوآوری ایران شناسایی گردید. در مرحله بعد ماتریس های ارزیابی عوامل داخلی و خارجی حاصل و بر اساس میزان تاثیرگذاری عوامل، ماتریس داخلی- خارجی به منظور شناسایی موقعیت راهبردی ترسیم شد. در نهایت با استفاده از ماتریس تحلیلی Swot، راهبردهای بهینه تدوین و سپس نسبت به تعیین جذابیت و اولویت بندی راهبردها با استفاده از مدل برنامهریزی استراتژیک کمی اقدام گردید. نتایج این تحقیق قابل استفاده در دو سطح کاربردی و نظری است. بدین ترتیب که در حوزه نظری به گردآوری شواهد تجربی برای مفهوم سازی و توسعه دانش در حوزه نظام ملی نوآوری کمک می کند و در سطح کاربردی و مدیریتی نیز بر توجه نهادهای حکومتی به عوامل و راهبردهای شناسایی شده در جهت بهبود نظام ملی نوآوری در کشور تاکید می نماید.
