پلتینگ مینی‌تیوبر سیب زمینی روشی نوین جهت بهبود برخی صفات کلیدی سیب زمینی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل، ایران

2 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 دانشیار گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22124/jms.2023.6168
چکیده

پلت­کردن با اضافه کردن مواد بی اثر جاذب به منظور تغییر در اندازه و شکل بذر و بهبود عملکرد بذر و توانایی رشد گیاه صورت می­گیرد. پژوهش حاضر به­منظور بررسی پلتینگ مینیتیوبر سیب­زمینی (رقم آگریا) جهت بهبود برخی صفات کلیدی سیب­زمینی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 98-1397 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل نه ترکیب متفاوت از چسباننده صمغ عربی یا چسب سلولزی، پرکننده­های زئولیت یا کوکوپیت و کیتوزان به­همراه تیمار شاهد (بدون پلت) بودند و صفات مورد مطالعه از قبیل تعداد برگ، عملکرد تر، عملکرد ماده خشک غده سیب­زمینی، هدایت روزنه­ای برگ، محتوای کربوهیدرات غده، اسیدیته غده، وزن مخصوص ظاهری غده، محتوای کلروفیل برگ بود. نتایج حاکی از اثر معنی­دار پلتینگ مینی­تیوبر سیب­زمینی بر صفاتی تعداد برگ، عملکرد تر، عملکرد ماده خشک غده سیب زمینی، هدایت روزنه­ای­ برگ، وزن مخصوص ظاهری غده و محتوای کلروفیل b برگ بود. نتایج نشان داد پلت کردن مینی­تیوبرها با صمغ عربی، زئولیت و کیتوزان بیشترین تعداد برگ و وزن مخصوص ظاهری غده را نشان داد، که در مقایسه با شاهد به ترتیب افزایش 88/50 و 9/15 درصدی را نشان داد. طبق نتایج بدست آمده، بیشترین عملکرد تر غده و عملکرد ماده خشک غده در ترکیب تیماری صمغ عربی با زئولیت بدست آمد که به ترتیب افزایش 14/47 و 46/39 درصدی را نسبت به شاهد نشان داد. بیشترین میزان هدایت روزنه­ای برگ در ترکیب تیماری چسب سلولزی+ کوکوپیت مشاهده شد که افزایش 21/70 درصدی نسبت به تیمار شاهد را به همراه داشت. بیشترین محتوای کلروفیلb برگ در پلت کردن مینی­تیوبر با صمغ عربی، کوکوپیت و کیتوزان بدست آمد که در مقایسه با تیمار شاهد، افزایش77/42 درصدی داشت.به طور کلی از نظر صفات عملکردی کاربرد صمغ عربی با زئولیت به همراه کیتوزان منجر به بهبود اکثر صفات عملکردی و فیزیولوژیکی گردید.