اثربخشی مداخلات روان شناختی بر اضطراب حالتی رقابتی و کورتیزول بزاقی دوندگان سرعت نخبه

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران،

2 گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 داﻧﺸﯿﺎر ﮔﺮوه روانﺷﻨﺎﺳﯽ ورزﺷﯽ داﻧﺸﮑﺪه ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﯽ و ﻋﻠﻮم ورزﺷﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان

doi
10.22059/japr.2018.69045
چکیده

در زمینه اثربخشی مداخلات روان­ شناختی بر اضطراب رقابتی و پاسخ محور هیپوتالاموس هیپوفیز آدرنال (HPA) مطالعات اندکی صورت گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یک دوره تمرین مهارت‌های روان­ شناختی بر اضطراب حالتی رقابتی و کورتیزول بزاقی در دوندگان سرعت نخبه بود. پژوهش حاضر، نیمه تجربی، و با استفاده از طرح پیش­ آزمون و پس ­آزمون با گروه تجربی و کنترل انجام ‌شده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دوندگان­ سرعت نخبه استان خوزستان با دامنه سنی 18تا 29 سال بود که 30 دونده ­سرعت نخبه به ­طور تصادفی در گروه تجربی و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. برای سنجش اضطراب رقابتی از پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی-2 و جهت اندازه­ گیری کورتیزول بزاقی از کیت سنجش کورتیزول بزاقی شرکت IBL آلمان مدل RE-52611 استفاده شده است. داده­ ها از طریق نرم­ افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون آماری تحلیل کوواریانس، کاهش معناداری را در غلظت کورتیزول بزاقی و اضطراب حالتی رقابتی پس از هشت هفته تمرین مهارت‌های روان­ شناختی گروه تجربی نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتایج نشان داد که از تمرین مهارت‌های روان­ شناختی می­ توان به ­عنوان راهبردی نویدبخش در کاهش اضطراب و کورتیزول بزاقی در ورزشکاران استفاده کرد.