اثربخشی مداخلات روان شناختی بر اضطراب حالتی رقابتی و کورتیزول بزاقی دوندگان سرعت نخبه
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
2 گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 داﻧﺸﯿﺎر ﮔﺮوه روانﺷﻨﺎﺳﯽ ورزﺷﯽ داﻧﺸﮑﺪه ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﯽ و ﻋﻠﻮم ورزﺷﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان
doi
10.22059/japr.2018.69045چکیده
در زمینه اثربخشی مداخلات روان شناختی بر اضطراب رقابتی و پاسخ محور هیپوتالاموس هیپوفیز آدرنال (HPA) مطالعات اندکی صورت گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یک دوره تمرین مهارتهای روان شناختی بر اضطراب حالتی رقابتی و کورتیزول بزاقی در دوندگان سرعت نخبه بود. پژوهش حاضر، نیمه تجربی، و با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه تجربی و کنترل انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دوندگان سرعت نخبه استان خوزستان با دامنه سنی 18تا 29 سال بود که 30 دونده سرعت نخبه به طور تصادفی در گروه تجربی و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. برای سنجش اضطراب رقابتی از پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی-2 و جهت اندازه گیری کورتیزول بزاقی از کیت سنجش کورتیزول بزاقی شرکت IBL آلمان مدل RE-52611 استفاده شده است. داده ها از طریق نرم افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون آماری تحلیل کوواریانس، کاهش معناداری را در غلظت کورتیزول بزاقی و اضطراب حالتی رقابتی پس از هشت هفته تمرین مهارتهای روان شناختی گروه تجربی نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتایج نشان داد که از تمرین مهارتهای روان شناختی می توان به عنوان راهبردی نویدبخش در کاهش اضطراب و کورتیزول بزاقی در ورزشکاران استفاده کرد.