سنجش و مقایسه ابعاد مختلف پایداری سیستمهای صیادی در خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
doi
10.22067/jead2.v33i3.77745چکیده
فعالیت صیادی در جنوب ایران از اهمیت اقتصادی ویژه برخوردار بوده و در حفظ ساختار اجتماعی جوامع صیادی منطقه نیز نقش به سزایی دارد. توجه به بحث پایداری این فعالیت به عنوان یک شیوه معیشتی و شناسایی ابعاد و وضعیت آن از نگاه توسعه پایدار، دارای اهمیت است. در این مطالعه، به منظور شناسایی و تعیین ابعاد و شاخصهای پایداری سیستمهای صیادی ششگانه فعال در خلیج فارس، از نظرات ذینفعان و روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده شده و در نهایت، این سیستمها از نظر شاخصهای پایداری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که سیستمهای صیادی در خلیج فارس از نظر زیستمحیطی نسبت به سایر ابعاد در پایینترین سطح از پایداری قرار داشته و در مقابل، شرایط پایداری اقتصادی و فنی نسبت به سایر ابعاد مناسبتر است. همچنین، سیستم صید با ترال از بعد زیستمحیطی در پایینترین وضعیت و پس از آن سیستم صید گوشگیر قرار دارد. پیشنهاد ارائه شده براساس نتایج، نگاه کلنگر و چند بعدی به بحث پایداری سیستمهای صیادی در خلیج فارس است. چرا که، توجه صرف به یک بعد میتواند سیاستهای مدیریتی را به مسیر نامطلوب هدایت کند. به نحوی که با پیامدهای منفی همراه شود. همچنین با توجه به اهمیت بعد اجتماعی، لازم است به افزایش سطح سواد صیادان و بالابردن آگاهیهای زیستمحیطی آنان توجه ویژه صورت گیرد و با تقویت تنوع معیشتی مانند گسترش زمینه آبزیپروری دریایی و کاهش فشار بر ذخایر ماهی زمینه برای پایداری صیادی در خلیج فارس فراهم شود.