جرم سرقت الکترونیکی و سرقت به شیوه سنتی در حقوق کیفری ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران. (نویسنده مسؤول)
doi
10.22034/jccj.2023.380836.1169چکیده
امروزه جرم سرقت بهعنوان یکی از قدیمیترین جرایم علیه اموال و مالکیت در حقوق کیفری ایران به رسمیت شناخته شده است. قانونگذار با اختصاص مواد فراوانی در قانون مجازات اسلامی به جرمانگاری و مجازات سرقت به روش سنتی پرداخته است که نشان دهنده توجه ویژه قانونگذار به مقابله با این جرایم میباشد، اما در مقابل، اختصاص یک ماده به جرم سرقت الکترونیکی و مجازات خفیف برای آنها محل تأمل است و با گذشت زمان معلوم میگردد که هم جرمانگاری و هم عدم تفکیک مصادیق این جرایم و اختصاص مجازات متناسب، همگی از مشکلات و ابهامات اساسی قانون جرایم رایانهای میباشند. هدف این نوشتار، تحلیل و توصیف ارکان تشکیل دهنده جرم سرقت و تطبیق سرقت الکترونیکی با سرقت از طریق سنتی و پرداختن به عنصر روانی و تحلیل و تشریح مجازاتهای اختصاص داده شده برای سرقت رایانهای است. در نوشتار حاضر با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی قوانین کیفری ایران را در جرم سرقت مورد واکاوی قرار میدهیم. یافتههای تحقیق حاکی از این است که بین سرقتهای الکترونیکی و سرقتهای که به روش سنتی انجام میشود تفاوت ماهوی وجود ندارد و ارکان تشکیل دهنده هر دو جرم یکی است؛ با این قید که تنها تفاوتهایی که این دو جرم با هم دارند تفاوت در محیط وقوع این دو جرم است.
