اثر اسید سالیسیلیک و کودهای زیستی بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیک و عملکرد ارقام نخود دیم (Cicer arietinum L.)
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
3 گروه گیاهپزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
5 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22067/ijpr.v12i2.87109چکیده
بهبود وضعیت فیزیولوژیک گیاه در شرایط دیم میتواند باعث افزایش توان گیاه و بالابردن تولید در گیاه گردد. در همین راستا آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 96-1395 در کرمانشاه در شرایط دیم اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل دو رقم بیونیج (رقم محلی) و آزاد (رقم اصلاحشده)، سه سطح محلولپاشی اسیدسالیسیلیک (عدم کاربرد، مصرف نیم و یک میلیمولار) که حدود دو هفته قبل ازگلدهی آغاز و به مدت۲۰ روز ادامه یافت و کودهایزیستی در پنج سطح (شاهد، باکتری بیوسوپرفسفات (Pseudomonas+Enterobacter)، باکتری بیوسولفور (.Thiobacillus spp)، باکتری ریزوبیوم (Mesorhizobium ciceri) و قارچ میکوریز (Rhizophagus irregularis) همزمان با کاشت اعمال گردید. صفات مورد بررسی شامل ﻣﺤﺘﻮایﻧﺴﺒﯽ آب ﺑﺮگ، آب نسبی ازدسترفته برگها (RWL[1])، کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل، نسبت کلروفیلa/b، کاروتنوئید، پراکسید هیدروژن، فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکیسداز و عملکرد دانه بود. محلولپاشی اسیدسالیسیلیک و کاربرد کودهایزیستی تولید پراکسید هیدروژن را افزایش و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز را کاهش داد. بالاترین فعالیت کاتالاز در رقم بیونیج×عدم محلولپاشی اسیدسالیسیلیک، رقم بیونیج×عدم کاربرد کودزیستی و عدم کاربرد اسیدسالیسیلیک×کودزیستی و کمترین فعالیت کاتالاز در رقم آزاد×اسیدسالیسیلیک یک میلیمولار، رقم بیونیج×بیوسوپرفسفات و اسیدسالیسیلیک یک میلیمولار×بیوسولفور بهدست آمد. بالاترین و کمترین فعالیت پراکسیداز بهترتیب در شرایط عدم کاربرد اسیدسالیسیلیک×عدم کاربرد کودزیستی (078/0 نانومول بر دقیقه بر گرم) و اسیدسالیسیلیک یک میلیمولار×کاربرد ریزوبیوم (049/0 نانومول بر دقیقه بر گرم) حاصل شد. محتوای کلروفیلa، کلروفیلa/b، کلروفیل کل و کاروتنوئید با کاربرد کودهایزیستی بهترتیب تا 83/1، 269/1، 347/3 و 66/9 میلیگرم بر میلیلیتر افزایش یافت. بیشترین عملکرد دانه به میزان 1626 کیلوگرم در هکتار در تیمار کاربرد ریزوبیوم و در سطح نیممیلیمولار اسیدسالیسیلیک بهدست آمد. با توجه به نتایج این پژوهش محلولپاشی نیم میلیمولار اسیدسالیسیلیک همراه با کاربرد کودهایزیستی دارای باکتری ریزوبیومی و قارچ میکوریز علاوه بر بهبود ویژگی فیزیولوژیکی، منجر به افزایش 34 درصدی عملکرد دانه در مقایسه با شاهد گردید که به لحاظ اقتصادی بسیار قابل توجه بود.