برآورد کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای پرورش مرغ گوشتی در استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22067/jead2.v33i3.28145چکیده
کمبود پروتئین در جیرهی غذایی، موجب سوء تغذیه شده و میتواند سلامتی انسان را به خطر بیندازد. گوشت مرغ یکی از مهمترین منابع تأمین پروتئین مورد نیاز انسان بوده و در دهههای اخیر، همراه با رشد جمعیت و تغییر الگوی مصرف به سمت مواد پروتئینی حیوانی، صنعت مرغداری نیز مورد توجه قرار گرفته است. کاهش هزینهی تمام شده و همچنین افزایش تولید این منبع تأمین پروتئین، میتواند باعث بهبود سطح تغذیه شده و نقش مؤثری در سلامت انسان داشته باشد. این مطالعه، به برآورد کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای پرورش مرغ گوشتی در استان خوزستان پرداخته است. دادههای مورد نیاز از طریق نمونهگیری تصادفی و با تکمیل پرسشنامه از 105 واحد پرورش مرغ گوشتی در سال 1396 جمعآوری گردیده است. تابع تولید مرز تصادفی با استفاده از فرم تابعی ترانسلوگ و با کمک روش حداکثر درستنمایی برآورد و کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای مورد بررسی محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میانگین کشش مقیاس، کارایی مقیاس و کارایی فنی واحدهای مورد مطالعه به ترتیب برابر 12/1، 72/0 و 88/0 بوده و 5/47 درصد واحدها دارای بازدهی صعودی، 5/9 درصد دارای بازدهی ثابت و 43 درصد دارای بازدهی نزولی نسبت به مقیاس هستند. نتایج همچنین نشان داد که واحدهای تولیدی در شهرستانهای دزفول و بهبهان دارای بالاترین کارایی مقیاس و در شهرستان رامهرمز دارای کمترین کارایی مقیاس میباشد. از نظر کارایی فنی نیز بیشترین کارایی فنی متعلق به واحدهای پرورش مرغ گوشتی در شهرستان باغملک و کمترین آن متعلق به شهرستان شادگان میباشد. با توجه به نتایج مطالعه، پیشنهاد میشود به علاقهمندان سرمایهگذاری در تولید جوجهی یک روزه تسهیلاتی اعطا گردد تا ضمن افزایش تولید، کیفیت جوجهی تولیدی را نیز بهبود دهند. همچنین با راهنما قرار دادن واحدهای دارای مقیاس بهینه که بیشتر در شهرستان دزفول مستقر هستند، واحدهای پرورش مرغ گوشتی را به سمت مقیاس بهینه هدایت نمود.