ارزیابی تابآوری شبکه جمعآوری فاضلاب تحت اثر سیلاب احتمالی؛ رویکرد منحنیهای جریمه (مطالعه موردی: شهر هندیجان)
نویسندگان
1 مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مهندسی محیط زیست، دانشکئه فنی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.30482/jhyd.2024.430994.1688چکیده
امروزه، شبکههای جمعآوری فاضلاب بهدلیل آسیبپذیری در برابر سیل، نقش کلیدی در جمعآوری، انتقال و دفع انواع فاضلاب با هدف جلوگیری از مشکلات آتی بهداشتی، محیطزیستی و اقتصادی دارد. در دهههای اخیر، محققین بهدنبال راهکارهایی برای مقابله این شبکهها با عدمقطعیتهای احتمالی در زمان وقوع سیل بودهاند. ارزیابی تابآوری و اجزای آن، یک راهکار مناسب برای کاهش آسیبپذیری و افزایش پایداری است. در این مقاله، تابآوری با رویکرد جدید استفاده از منحنیهای جریمه ارزیابی میشود. این رویکرد بر اساس منحنی عملکرد هیدرولیکی امکان بررسی جزءهای اصلی تابآوری و درک بهتری از عملکرد و نقاط قوت و ضعف شبکه فاضلاب را در طی وقوع سیل به کاربر میدهد و میزان تابآوری را نزدیکتر به واقعیت در فاز بهرهبرداری نشان میدهد. نتایج ارزیابی تابآوری بیانگر این مورد است که وقوع سیل علیرغم آسیب کلی به عملکرد شبکه، ممکن است باعث افزایش عملکرد در ساعات ابتدایی و انتهایی رخداد نیز شود. همچنین برای در نظر گرفتن اهمیت شبکه آب سطحی در افزایش تابآوری، علیرغم عدم وجود این شبکه در منطقه مورد مطالعه، شهر هندیجان، این شبکه بهصورت فرضی با هدف جذب رواناب در نظر گرفته شد و میزان تابآوری را بهطور میانگین حدوداً 86/9% افزایش و میزان افت تابآوری را حدوداً 3/17% کاهش داده است که میتواند یک زیرساخت شهری مناسب در برابر سیلاب ناگهانی باشد.