فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سرعت زوال بذر و تاثیر روش‌های مختلف پرایم بر بهبود جوانه‌زنی بذور اکسشن‌های مختلف بذر گیاه Halocnemum strobilaceum  موجود در بانک ژن منابع طبیعی ایران در این آزمایش بررسی شد. برای بررسی سرعت زوال بذور، آزمون متداول جوانه‌‌زنی بر روی 42 اکسشن متفاوت از نظر محل و زمان جمع‌آوری، انجام گردید. تاثیر روش‌های مختلف پرایم شامل تیمارهای اسید جیبرلیک در دو سطح 250 و 500 میلی‌گرم در لیتر، پلی‌اتیلن‌گلایکول در دو سطح 6/0 و2/1 مگاپاسکال، نیترات‌پتاسیم با غلظت 78/19 میلی­مولار، سرمادهی مرطوب در دمای چهار درجه سلسیوس، به­مدت یک ماه، کلرید‌سدیم با غلظت 100 میلی­مولار بر روی سه اکسشن 1645، 33515 و 43882 (به­ترتیب 17، 9 و 5 سال در سردخانه نگهداری شده بودند) آزمایش شد. نتایج نشان داد میانگین سرعت زوال بذور 53/3 درصد به ازاء هر سال نگهداری در دمای چهار درجه سلسیوس می­باشد. همچنین واکنش بذور هر اکسشن به تیمارهای مختلف پرایم متفاوت است. به­طوری­که اکسشن 1645 بر اثر تیمار کلرید‌سدیم با غلظت 100 میلی­مولار و سرمادهی، اکسشن 33515 با تیمار اسید جیبرلیک با غلظت 500 میلی‌گرم در لیتر و اکسشن 43882 در شاهد، درصد جوانه‌زنی بیش­تری داشتند. در صفت طول ریشه­چه و ساقه­چه هیچ تفاوت معنی‌داری بین تیمارها مشاهده نشد. از نتایج این آزمایش می­توان استدلال نمود که تیمارهای پرایم فقط می­تواند توانایی ذاتی بذر را به مرحله ظهور برساند. لذا برای جمع‌آوری و ذخیره بذور برای مدت طولانی سلامت و کیفیت اولیه بذر باید مورد توجه قرار گیرد.