بررسی خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی لوبیا (Phaseolus vulgaris L.) در پاسخ به مالچ ضایعات چای و کنترل علفهایهرز
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22067/ijpr.v12i1.80185چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی تأثیر مالچ ضایعات چای و کنترل علفهایهرز بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی لوبیا، بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تربیت مدرس در سال زراعی 96-1395 اجرا شد. تیمارها شامل پنج زمان کنترل علفهرز از طریق وجین دستی شامل شاهد (بدون کنترل علفهرز) و کنترل علفهرز هر یک، دو، چهار و شش هفته یکبار پس از سبزشدن لوبیا و سه مقدار مالچ ضایعات چای شامل صفر، پنج و 10 تن در هکتار در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که اثر کنترل علفهرز و مالچ ضایعات چای بر کلیه صفات اندازهگیریشده معنیدار بود. همچنین، برهمکنش دوگانه این تیمارها از نظر صفات کربوهیدرات محلول، نشاسته، تعداد غلاف در بوته لوبیا و وزن خشک علفهرز معنیدار بود. با کاربرد پنج و 10 تن مالچ ضایعات چای در هکتار، بهترتیب 59/35 و 90/55 درصد از وزن خشک علفهرز کاسته شد. با کنترل علفهرز هر هفته یکبار پس از سبزشدن لوبیا و کاربرد پنج و 10 تن مالچ ضایعات چای در هکتار، بهترتیب 48/45 و 12/74 درصد از وزن خشک علفهرز کاسته شد. بهطور کلی، با توجه به کاهش وزن خشک علفهایهرز و نشاسته و افزایش کربوهیدرات محلول در شرایط کنترل علفهرز هر دو هفته یکبار پس از سبزشدن لوبیا و 10 تن در هکتار مالچ ضایعات چای، استفاده از 10 تن مالچ ضایعات چای همراه با کنترل علفهرز هر دو هفته یکبار پس از سبزشدن در مزارع لوبیا توصیه میگردد.