بررسی اثر محلول‌پاشی سایکوسل بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود بهاره (Cicer arietinum L.) در شرایط دیم

نویسندگان

1 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران

2 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران

doi
10.22067/ijpr.v12i1.80708
چکیده

کاربرد تنظیم‌کننده­های رشد از روش­های مهم در کاهش آثار سوء تنش خشکی و به‌دست‌آوردن محصول مناسب در شرایط کمبود آب می­باشد. به­منظور مطالعه عملکرد و اجزای عملکرد نخود در واکنش به سطوح مختلف سایکوسل در شرایط دیم، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه پژوهشی مرکز تحقیقات دیم سرارود کرمانشاه در طول فصل زراعی 1397 اجرا شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل غلظت‌های سایکوسل در سه سطح صفر (آب به عنوان شاهد)، 200 و 400 میلی­گرم در لیتر به عنوان عامل اصلی و دو رقم نخود (بیونیج و ثمین) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثرات ساده رقم و سایکوسل بر همه صفات مورد مطالعه و اثر متقابل آن‌ها بر صفات تعداد شاخه جانبی، وزن غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، وزن1000دانه، عملکرد زیست‌توده، عملکرد دانه و شاخص برداشت معنی­دار بود. تیمار 400 میلی­گرم در لیتر سایکوسل موجب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد نسبت به دیگر تیمارها شد. بیشترین عملکرد دانه در دو رقم ثمین و بیونیج با محلول­پاشی با سایکوسل 400میلی­گرم در لیتر به ترتیب به میزان 82/1 درصد و 31/1درصد به‌دست آمد. از نظر صفات مورد مطالعه، رقم بیونیج نسبت به رقم ثمین عملکرد بیشتری داشت. به نظر می­رسد محلول­پاشی 400 میلی­گرم در لیتر سایکوسل می­تواند برای بهبود عملکرد نخود در شرایط دیم توصیه شود.