بررسی اثر محلولپاشی سایکوسل بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود بهاره (Cicer arietinum L.) در شرایط دیم
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران
2 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران
doi
10.22067/ijpr.v12i1.80708چکیده
کاربرد تنظیمکنندههای رشد از روشهای مهم در کاهش آثار سوء تنش خشکی و بهدستآوردن محصول مناسب در شرایط کمبود آب میباشد. بهمنظور مطالعه عملکرد و اجزای عملکرد نخود در واکنش به سطوح مختلف سایکوسل در شرایط دیم، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه پژوهشی مرکز تحقیقات دیم سرارود کرمانشاه در طول فصل زراعی 1397 اجرا شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل غلظتهای سایکوسل در سه سطح صفر (آب به عنوان شاهد)، 200 و 400 میلیگرم در لیتر به عنوان عامل اصلی و دو رقم نخود (بیونیج و ثمین) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثرات ساده رقم و سایکوسل بر همه صفات مورد مطالعه و اثر متقابل آنها بر صفات تعداد شاخه جانبی، وزن غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، وزن1000دانه، عملکرد زیستتوده، عملکرد دانه و شاخص برداشت معنیدار بود. تیمار 400 میلیگرم در لیتر سایکوسل موجب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد نسبت به دیگر تیمارها شد. بیشترین عملکرد دانه در دو رقم ثمین و بیونیج با محلولپاشی با سایکوسل 400میلیگرم در لیتر به ترتیب به میزان 82/1 درصد و 31/1درصد بهدست آمد. از نظر صفات مورد مطالعه، رقم بیونیج نسبت به رقم ثمین عملکرد بیشتری داشت. به نظر میرسد محلولپاشی 400 میلیگرم در لیتر سایکوسل میتواند برای بهبود عملکرد نخود در شرایط دیم توصیه شود.