ارزیابی کارایی تولید خرما به روش تحلیل پوششی دادههای پنجرهای (مطالعه موردی: استان خوزستان)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوسنگرد
doi
10.22067/jead2.v0i0.78829چکیده
استان خوزستان یکی از قطبهای اصلی تولید خرما در ایران است. تغییرات اقلیمی، افزایش دما، کاهش بارندگی، شور شدن تدریجی آب و خاک، تأثیرات منفی بسیاری بر روی عملکرد و کیفیت این محصول داشته است. به همین منظور، پژوهش حاضر به ارزیابی کارایی محصول خرما در استان خوزستان میپردازد. از روشهای ارزیابی متداول، روش تحلیل پوششی دادهها میباشد. یکی از اشکالات روش تحلیل پوششی دادهها در نظر نگرفتن عامل زمان در ارزیابی عملکرد است. در این راستا، روش تحلیل پوششی دادههای پنجره ای روشی است که امکان محاسبه کارایی در طول زمان را فراهم میآورد. پژوهش حاضر، کارایی 8 تولید کننده خرما در استان خوزستان طی دوره زمانی 1396-1389 را با استفاده از روش تحلیل پوششی دادههای پنجرهای مورد ارزیابی قرار میدهد. بدین منظور، دادههای مورد نیاز از دفتر طرح و برنامه جهاد کشاورزی تهیه شد که در برگیرنده اطلاعات مربوط به سطح اراضی، آب مصرفی، کود حیوانی، نیروی انسانی، کود شیمیایی، سموم آفات به عنوان متغیرهای ورودی و عملکرد و سود ناخالص به عنوان متغیرهای خروجی میباشد. نتایج پژوهش نشان داد هیچ کدام از تولید کنندهها طی سال های 1391-1389 و 1396-1393دارای کارایی فنی کامل نبودند. در فاصله زمانی 1391-1389 کارایی تولید کنندهها کم نوسان بوده و میانگین کارایی هر سال تولید کنندهها در مقایسه با دوره زمانی 1396-1393، در سطح بسیار بالاتری قرار داشته است. بطوریکه در فاصله زمانی 1391-1389، کمترین و بیشترین مقدار میانگین کارایی هر سال به ترتیب 820.0و973.0میباشند. حال اینکه این مقادیر برای دوره زمانی 1396-1393 به ترتیب 610.0 و936.0 هستند. در سال 1392 دو تولید کننده در سطح کارایی فنی کامل قرار داشته اند.